Θεωρία - Ιστορία - Σελίδα 19

Απόσπασμα του προλόγου του Φρίντριχ Ένγκελς στη γερμανική έκδοση του έργου του Καρλ Μαρξ «Ο Εμφύλιος πόλεμος στη Γαλλία», η οποία κυκλοφόρησε το 1871. Ο Ένγκελς εξηγεί εδώ ότι η Παρισινή Κομμούνα αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα της δικτατορίας του προλεταριάτου. Στο πλαίσιο του αφιερώματός μας για τα 150 χρόνια από τη μεγάλη Παρισινή Κομμούνα.

Συνεχίζοντας το αφιέρωμά μας στην Παρισινή Κομμούνα με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 150 χρόνων από την άνοδο και την ηρωική πτώση της, δημοσιεύουμε σήμερα τα διατάγματα που σφράγισαν την εξουσία του παρισινού προλεταριάτου στις λίγες βδομάδες της ζωής της.

Στο πλαίσιο της σειράς δημοσιεύσεων για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821 δημοσιεύουμε μια περίληψη του κλασικού έργου του κομμουνιστή ιστορικού Γιάννη Κορδάτου με τίτλο «Η Κοινωνική σημασία της επαναστάσεως του 1821». Είναι η εισήγηση του Μιχάλη Χονδροκούκη στην εκδήλωση που είχε διοργανώσει ο Σύλλογος Διάδοσης της Μαρξιστικής Σκέψης «Γιάννης Κορδάτος» στις 16/3/2016. Από την ιστοσελίδα του Συλλόγου Γιάννης Κορδάτος, www.kordatos.org.

Ομιλία του Ουμπέρ Πριβό, στελέχους του γαλλικού τμήματος της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης (IMT) που εκδίδει την εφημερίδα RÉVOLUTION. Στο πλαίσιο του αφιερώματός μας για τα 150 χρόνια από τη μεγάλη Παρισινή Κομμούνα.

Ένα ακόμα εισαγωγικό κείμενο για τα γεγονότα της Παρισινής Κομμούνας και τη σημασία τους. Στο πλαίσιο του αφιερώματός μας για τα 150 χρόνια από τη μεγάλη Παρισινή Κομμούνα, που περιλαμβάνει δημοσιεύσεις σχετικών άρθρων και κειμένων από τις 18 Μαρτίου, επέτειο της έναρξης της επαναστατικής επικράτησης του παρισινού προλεταριάτου μέχρι και τις 28 Μάϊου, επέτειο της ηρωικής πτώσης της εξουσίας του.

Το χρονικό των γεγονότων της πρώτης νικηφόρας απόπειρας για την εγκαθίδρυση μιας εργατικής εξουσίας και τα βασικά πολιτικά συμπεράσματα που έβγαλαν από αυτή οι «κλασσικοί» του επιστημονικού σοσιαλισμού. Στο πλαίσιο του αφιερώματός μας για τα 150 χρόνια από τη μεγάλη Παρισινή Κομμούνα, που περιλαμβάνει δημοσιεύσεις σχετικών άρθρων και κειμένων από τις 18 Μαρτίου, επέτειο της έναρξης της επαναστατικής επικράτησης του παρισινού προλεταριάτου μέχρι και τις 28 Μάϊου, επέτειο της ηρωικής πτώσης της εξουσίας του.

Η Ελληνική Επανάσταση του 1821 (υπό την οπτική των Αρχειομαρξιστών) Με την ευκαιρία των 200 χρόνων από την έναρξη της Επανάστασης του 1821 ο κρατικοδίαιτος θίασος του πολιτικού, εκκλησιαστικού, οικονομικού και καθηγητικού κατεστημένου που λυμαίνεται τη χώρα έκτοτε –με αλλαγές συσχετισμού δυνάμεων και προσώπων κατά περίπτωση- δίνει την ακριβοπληρωμένη (από τον ελληνικό λαό) παράστασή του. Οι πολιτικοί και ιδεολογικοί απόγονοι των παλιών κοτζαμπάσηδων και εκκλησιαστικών ταγών, που δεν κούνησαν το δακτυλάκι τους για την επανάσταση, αυτών που αφορίσανε τους επαναστάτες, προδώσανε την επανάσταση, που κατασπάραξαν το ματωμένο σώμα της επανάστασης, οι ληστές των δανείων, επιχειρούν να πείσουν ότι “όλοι μαζί”, και αυτοί επίσης, συμβάλλανε στην επανάσταση. Οικονομική εξουσία, εκκλησιαστική εξουσία, ιδεολογικοί μηχανισμοί επιχειρούν με την πατριδοκαπηλεία να διατηρήσουν την κυριαρχία τους που κλονίζεται σήμερα εξ αιτίας της ιστορικής κοινωνικό-πολιτικής και ιδεολογικής κρίσης που παράγεται από την συνδυασμένη υγειονομική κρίση και την οικονομική καταστροφή, θέτοντας «πολύ προσάναμα» για μια νέα –προλεταριακή αυτή τη φορά- επανάσταση. Το κείμενο που ακολουθεί, για την Ελληνική Επανάσταση του 1821, είναι από την "Πάλη των Τάξεων" του 1931. Η Πάλη των Τάξεων, ήταν η εφημερίδα της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Μπολσεβίκων-Λενινιστών – Αρχειομαρξιστών (ΚΟΜΛΕΑ). Το κείμενο δημοσιεύτηκε σε συνέχειες από τις 27 Μαρτίου έως τις 10 Απριλίου του 1931....

Αυτές τις μέρες συμπληρώνονται 150 χρόνια από την άνοδο της μεγάλης Παρισινής Κομμούνας. Ήταν η πρώτη φορά παγκόσμια, που το προλεταριάτο κράτησε, έστω για λίγες εβδομάδες, την εξουσία στα χέρια του. Το ακόλουθο κείμενο εξιστορεί και εξηγεί τα βασικά γεγονότα.

Ένα τεκμηριωμένο κείμενο του σ. Χρήστου Κεφαλή με θέμα την εκκαθάριση των Πολωνών κομμουνιστών από τον Στάλιν.

Το τέταρτο και τελευταίο μέρος του εξαιρετικού κειμένου της Άνα Μουνιόθ και του Άλαν Γουντς, στο πλαίσιο της σειράς δημοσιεύσεων για το Γυναικείο Ζήτημα. Είχε γραφτεί το 2000 για την Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας και δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα marxist.com.