Το σημαντικότερο πολιτικό συμπέρασμα που προκύπτει από τα αποτελέσματα των εκλογών της Κυριακής είναι οι τεράστιες πολιτικές δυνατότητες που αποδείχθηκε ότι υπάρχουν για μια Αριστερά ενωμένη. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, άλλες ευρύτερες δυνάμεις της Αριστεράς και δυνάμεις από το ΠΑΣΟΚ που αντιπολιτεύονται από τ’ αριστερά την κυβέρνηση ένωναν τις δυνάμεις τους σε μια κοινή εκλογική κάθοδο, τότε τα εκλογικά αποτελέσματα θα ήταν εντελώς διαφορετικά. Το κίνητρο για συμμετοχή των εργαζόμενων και της νεολαίας στην ψηφοφορία θα ήταν πολύ ισχυρό, με αποτέλεσμα η αποχή να μην αποτελεί τον πρωταγωνιστή στον εκλογών και η κυβέρνηση να μην έχει κανένα άλλοθι για παραμονή στην εξουσία και συνέχιση της αντεργατικής της πολιτικής.

 

Η Ν.Δ υπέστη επίσης μια δεινή ήττα. Η δημαγωγική εναντίωση του Α. Σαμαρά στο Μνημόνιο δεν έφερε αποτελέσματα, καθώς το κόμμα της αστικής τάξης έχασε σε πανελλαδικό επίπεδο 550.000 ψήφους σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2009. Στην περιφέρεια Αττικής και στον Δήμο Πειραιά, η Ν.Δ έχασε σχεδόν το μισό της εκλογικής της δύναμης, στους Δήμους Αθηναίων και Θεσσαλονίκης το 1/3 και στον Δήμο Πάτρας πάνω από το 1/3. 

 

 

 

 

 

 

Δημοσιεύουμε από το www.iskra.gr ένα πρώτο σχόλιο σχετικά με το κύριο πολιτικό μήνυμα των χθεσινών αυτοδιοικητικών εκλογών. Αργότερα σήμερα θα δημοσιεύσουμε τις εκτιμήσεις της συντακτικής ομάδας της Μαρξιστικής Φωνής.

 

 

 

 

 

 

 

Τα αποτελέσματα των χθεσινών Δημοτικών και Περιφερειακών εκλογών είναι απόλυτα ενδεικτικά για την παρούσα φάση της κοινωνικής συνείδησης στην Ελλάδα. Το κύριο στοιχείο των αποτελεσμάτων είναι η αποδοκιμασία της κυβέρνησης και της ΝΔ. Αυτή εκφράστηκε κύρια με την υψηλή αποχή, αλλά και με τα αυξημένα ποσοστά που συγκέντρωσαν στις μεγάλες εκλογικές Περιφέρειες και Δήμους αθροιστικά οι συνδυασμοί της ευρύτερης Αριστεράς. Ειδικότερα, είναι αξιοσημείωτη η εκλογική επίδοση των συνδυασμών του ΚΚΕ, που δείχνει υψηλά ποσοστά συσπείρωσης της βάσης του και μια σαφή τάση ανόδου της απήχησής του.

 

Η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου δρομολογώντας την προσφυγή σε «εθνικές κάλπες» δε φαίνεται να «μπλοφάρει». Αντίθετα, βιάζεται να περισώσει ότι μπορεί από τη φθίνουσα εκλογική της απήχηση, καθώς καταρρέει κάτω από το βάρος της ανίατης αρρώστιας του ελληνικού καπιταλισμού και της οργής που αναπτύσσεται ραγδαία μέσα στους κόλπους της συντριπτικής πλειονότητας του εργαζόμενου λαού.

 

 

 

 

 

Πριν από λίγες ημέρες,  το υπουργείο Εργασίας εξήγγειλε πακέτο μέτρων για την ενίσχυση της απασχόλησης, ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων ευρώ, μέσω 17 προγραμμάτων του ΟΑΕΔ. Τα προγράμματα αυτά, θα αφορούν στην ουσία την ενίσχυση επιχειρήσεων για τη δημιουργία 200.000 νέων θέσεων εργασίας υπό τον όρο ότι οι ίδιες επιχειρήσεις θα διατηρήσουν άλλες 200.000 θέσεις εργασίας. Το σύνολο των εργαζομένων, που θα ενταχθούν στα προγράμματα αυτά ανέρχεται σε 667.000 καθώς θα αφορά ανθρώπους για ένταξη ή επανένταξη στην εργασία, άτομα με ειδικές ανάγκες και ειδικές ρυθμίσεις για τους νέους και τις γυναίκες. Η ενίσχυση των επιχειρήσεων θα δίνεται με τη μορφή της επιδότησης των ασφαλιστικών εισφορών των εργαζομένων.

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στη "Ροδιακή", τοπική εφημερίδα της Ρόδου, στις 24 Οκτωβρίου, από το μέλος της συντακτικής επιτροπής της "Μαρξιστικής Φωνής" Άγγελο Ηρακλείδη, ο οποίος είναι υποψήφιος με τη δημοτική παράταξη "Ροδο Κόκκινο".

 

 

 

 

 

 

Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν, εξαιτίας της κρίσης, ουσιαστικά προωθούν την ανισότητα στην κουβανική κοινωνία, ενισχύοντας την ιδιωτική συγκέντρωση κεφαλαίου, ενώ υπονομεύουν σοβαρά τη σχεδιασμένη οικονομία και ξεκινούν διαδικασίες προς την αποκατάσταση του καπιταλισμού. Ο λόγος, που οδήγησε στη λήψη τέτοιων μέτρων είναι απλός. Η κουβανική οικονομία εξαρτάται σε τεράστιο βαθμό από την παγκόσμια οικονομία και ως εκ τούτου, επηρεάζεται από τις διακυμάνσεις της...

Πρόσφατα, οι πιο ισχυροί τραπεζίτες παγκοσμίως συγκεντρώθηκαν στο «Jackson Hole» του Wyoming για την ετήσια συνεδρίασή τους. Έχοντας βιώσει τη μεγαλύτερη τραπεζική κρίση στην ιστορία, κυριάρχησε μια αίσθηση ανακούφισης για την αποφυγή μιας πλήρους κατάρρευσης. Ο Ben Bernanke, πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ, εξέφρασε τη βεβαιότητα του, πως όλα θα πάνε καλά. Όμως κάτι τέτοιο δε μπορεί να ισχύει. Με την παγκόσμια οικονομία να αντιμετωπίζει στην καλύτερη περίπτωση μια αναιμική ανάκαμψη οι τραπεζίτες πρέπει να αναλογιστούν σοβαρά ποια θα είναι τα επόμενα βήματά τους...