Τρομο- κρατική Επίθεση στα γραφεία της Νεολαίας ΣYN
Χθες το βράδυ μετά το μαζικό συλλαλητήριο για τα δύο χρόνια από την δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, τα γραφεία της οργάνωσής μας στην οδό Θεμιστοκλέους 52 δέχτηκαν επίθεση διαδοχικά από δύο διμοιρίες των ΜΑΤ που προσπάθησαν να εισβάλουν στο χώρο, εγκλωβίζοντας μέσα μέλη της Νεολαίας ΣΥΝ.
Υγεία : μειώνουν δαπάνες, κλείνουν νοσοκομεία
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με το σχέδιο προϋπολογισμού του 2011 που κατέθεσε στις 18 Νοεμβρίου απέδειξε για άλλη μια φορά πως εξυπηρετεί τα συμφέροντα της αστικής τάξης και πως έχει σκοπό να επιτεθεί στις δημόσιες κοινωνικές υπηρεσίες προωθώντας τι ιδιωτικοποιήσεις τους. Τρανταχτό παράδειγμα αποτελεί η επίθεση που δέχεται το δημόσιο Σύστημα Υγείας.
Η Εκπαίδευση στο νέο προϋπολογισμό
Μέσα σε ένα τοπίο βαθειάς ύφεσης του ελληνικού καπιταλισμού, κατατέθηκε ο νέος κρατικός προϋπολογισμός για το 2011, από τους πιο ταξικούς και κοινωνικά άδικους των τελευταίων δεκαετιών, υποσχόμενος ένα εφιαλτικό μέλλον για εκατομμύρια εργαζόμενους. Όπως ήταν αναμενόμενο, μαζί με τις υπόλοιπες δημόσιες υπηρεσίες και λειτουργίες (Υγεία-Μεταφορές-ΔΕΚΟ), η κυβέρνηση βάζει στο στόχαστρο και την Παιδεία.
Ποιος ήταν ο Νέστωρας Μάχνο
Ο Νέστωρ Μάχνο ήταν ένας Ουκρανός αναρχικός που έζησε τα χρόνια πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά την Ρωσική Επανάσταση του 1917. Μέχρι και σήμερα, το κίνημά του παρουσιάζεται ως ενσάρκωση της πάλης για ελευθερία, ενάντια στην «κομματική δικτατορία» των μπολσεβίκων. Στην πραγματικότητα, ο μαχνοβίτικος στρατός αποτελούταν κυρίως, όχι από εργάτες αλλά μικρούς και μεσαίους αγρότες κι αυτό είχε ως συνέπεια τις ασταθείς και καθόλου ξεκάθαρες πολιτικές του θέσεις. Όπως τα αγροτικά αυτά στρώματα σε όλη τη Σοβιετική Ένωση ταλαντεύονταν ανάμεσα στην επανάσταση και την αντεπανάσταση, ιδιαίτερα τα χρόνια του Εμφυλίου Πολέμου, έτσι και ο στρατός του Μάχνο τη μια συμμαχούσε με τον Κόκκινο Στρατό και την άλλη τον αντιμετώπιζε σαν όμοιο του Λευκού Στρατού των γαιοκτημόνων και της αντίδρασης.
Προϋπολογισμός 2011: «δώρo» για το μεγάλο κεφάλαιο
Κατατέθηκε στην βουλή πριν μερικές ημέρες ο προϋπολογισμός για το 2011, στον οποίο προβλέπονται περικοπές των κρατικών δαπανών, ύψους 14,3 δις ευρώ. Πρόκειται για εξοργιστικό γεγονός, ότι τα οικονομικά μέτρα που καταστρέφουν μέρα με την ημέρα το βιοτικό επίπεδο του ελληνικού λαού, για χάρη των καπιταλιστών, δεν έχουν τελειωμό. Πιο συγκεκριμένα, τα 14,3 δις ευρώ που πρόκειται να περικοπούν κατά το 2011, επιμερίζονται σε 8,2 δις, που ήδη προβλέπονταν από το μνημόνιο και σε επιπλέον μέτρα ύψους 6,1 δις, πάρα τις εξαγγελίες της κυβέρνησης, κατά τους προηγούμενους μήνες, ότι δεν θα υπάρξει νέο κύμα μέτρων.
Έκτωρ Κακναβάτος (1920- 2010)
Ο Έκτωρ Κακναβάτος (φιλολογικό ψευδώνυμο του Γιώργου Κοντογιώργη ) γεννήθηκε το 1920 στον Πειραιά , σπούδασε μαθηματικά κι εργάστηκε ως καθηγητής μέσης εκπαίδευσης. Έχει τιμηθεί με το κρατικό βραβείο ποίησης το 1983. Έργα του: fuga (1943) , Διασπορά (1961), Η κλίμακα του λίθου (1964), Τετραψήφιοι (1971), Τετραψήφιο με την έβδομη χορδή (1972), Διήγηση (1974), Οδός Λαιστρυγόνων (1978), Τα μαχαίρια της Κίρκης (1980) κ.α.
Η ουσιοεξάρτηση και το Κράτος
Η χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών αποκτά άλλη διάσταση, νόημα και έννοια με τη βιομηχανική επανάσταση, από τα πρώτα κιόλας στάδια ανάπτυξης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Η κατάχρηση αλκοόλ και άλλων ουσιών γίνεται για την εργατική τάξη που απασχολούταν στην βαριά βιομηχανία και στα ορυχεία της Δυτικής Ευρώπης και της Αμερικής, ο συνήθης κανόνας και μέρος του τρόπου ζωής της.
Παπανδρέου κατά Μέρκελ από τη σκοπιά των τραπεζών
Τα ελληνικά ΜΜΕ αυτές τις μέρες παρουσιάζουν τον Γ. Παπανδρέου σαν τον πρωθυπουργό της φτωχής χώρας, που τόλμησε να σηκώσει το ανάστημά του στην πανίσχυρη Γερμανία και την αδίστακτη Μέρκελ. Μια προσεκτική ματιά όμως στις «μέσα σελίδες» των αστικών εφημερίδων, αρκεί για να διαπιστώσει κάποιος ότι ο Γ. Παπανδρέου κάνει το «παλικάρι» έναντι της Μέρκελ, όχι για τα συμφέροντα της «πατρίδας», αλλά από τη σκοπιά των συμφερόντων των τραπεζών.
Τέχνη και Επανάσταση
Ένα κείμενο που εξετάζει την διαλεκτική σχέση μεταξύ τέχνης κι επανάστασης ίσως φαντάζει λίγο παράταιρο στην παρούσα συγκυρία. Τι γίνεται, όμως, αν δούμε την τέχνη σαν ένα θεωρητικό εργαλείο, σαν ένα χώρο πολιτικής παρέμβασης, στο βαθμό που αναγνωρίζουμε ότι η τέχνη έστω κι επικουρικά μπορεί να διαπλάσει συνειδήσεις και σαν ένα μέσο έκφρασης της επαναστατικής αφύπνισης της εργατικής τάξης;
Συμπεράσματα του β’γύρου των αυτοδιοικητικών εκλογών
Στο β’ γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών, επιβεβαιώθηκε η εικόνα αποδοκιμασίας των κυβερνητικών υποψηφίων και των υποψηφίων που στήριξε η Ν.Δ, κυρίως μέσα από την τεράστια αποχή που άγγιξε επίπεδα ρεκόρ για τα δεδομένα της ελληνικής κοινωνίας. Επίσης η Αριστερά πέτυχε περιορισμένες, αλλά σημαντικές νίκες σε μια σειρά δήμους. Η αποχή ξεπέρασε και το ήδη υψηλό επίπεδο του 40% του πρώτου γύρου και έφτασε το 54% στην επικράτεια. Σε επίπεδο δήμων και περιφερειών η εικόνα ήταν ακόμη πιο αποθαρρυντική για τα δύο μεγάλα κόμματα. Στο δήμο Αθηναίων και στον Πειραιά η αποχή εκτινάχθηκε στο επίπεδο του 65%, ενώ στο δήμο Θεσσαλονίκης στο 55%. Στην περιφέρεια Αττικής, γενικότερα, η αποχή άγγιξε το 60%.