Ταυτότητα

Θεμελιώδεις Ιδέες

Συχνές Ερωτήσεις

Επικοινωνία

ΑρχικήΕπικαιρότηταΕλληνική Επικαιρότητα«Να κοινωνικοποιηθούν τα μέσα ενημέρωσης» - Ένα σημαντικό άρθρο του Κλέωνα Γρηγοριάδη

Αγωνίσου μαζί μας!

Η Κομμουνιστική Τάση, το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Μαρξιστικής Τάσης (IMT), χρειάζεται τη δική σου ενεργή στήριξη στον αγώνα της υπεράσπισης και διάδοσης των επαναστατικών σοσιαλιστικών ιδεών.

Ενίσχυσε οικονομικά τον αγώνα μας!

«Να κοινωνικοποιηθούν τα μέσα ενημέρωσης» – Ένα σημαντικό άρθρο του Κλέωνα Γρηγοριάδη

Ένα σημαντικό άρθρο του σ. Κλέωνα Γρηγοριάδη και το σχόλιό μας. Η κοινωνική ιδιοκτησία στα ΜΜΕ είναι ο μόνος δρόμος για να επιτευχθεί η πραγματική ελευθερία του Τύπου.

Η εφημερίδα «Documento» δημοσίευσε ένα σημαντικό άρθρο, το οποίο σήμερα αναδημοσιεύουμε. Γράφτηκε από το ηγετικό στέλεχος και βουλευτή του ΜέΡΑ25, σύντροφο Κλέωνα Γρηγοριάδη και θέτει στο προσκήνιο ένα αποφασιστικής σημασίας αίτημα που θα πρέπει να υιοθετήσει το εργατικό κίνημα και ολόκληρη η Αριστερά, δηλαδή την κοινωνικοποίηση των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης (ΜΜΕ). Η αντικατάσταση της ατομικής από την κοινωνική ιδιοκτησία είναι η μόνη ριζική απάντηση στην άθλια αντιδημοκρατική πραγματικότητα που επικρατεί διαχρονικά στον χώρο των ΜΜΕ, στο πλαίσιο της οποίας η άρχουσα τάξη κρατάει όμηρο το κοινωνικό αγαθό της ενημέρωσης.

Η Κομμουνιστική Τάση στηρίζει το αίτημα που εύστοχα εξέφρασε με το άρθρο του ο σ. Κλέωνας για λογαριασμό του ΜέΡΑ25. Συγκεκριμενοποιώντας αυτό το σημαντικό αίτημα, θεωρούμε ότι ο μόνος δρόμος για να μπει τέλος στο καθεστώς αυθαιρεσίας που έχει επιβάλει η καπιταλιστική ολιγαρχία που ελέγχει σήμερα τα ΜΜΕ και να επιτευχθεί η πραγματική ελευθερία του Τύπου, είναι ο αγώνας για την απαλλοτρίωση των ιδιωτικών ΜΜΕ και την παραχώρηση του εξοπλισμού τους και των δημόσιων συχνοτήτων για ελεύθερη χρήση στις διάφορες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα ενώσεις της εργαζόμενης κοινωνίας (δημοσιογραφικές, συνδικαλιστικές, πολιτικές, πολιτιστικές, τοπικές κ.λπ.). Παράλληλα, τονίζουμε ότι για να διασφαλιστεί πλήρως και σταθερά το αγαθό της ελεύθερης ενημέρωσης και της ελευθερίας του Τύπου από κάθε επιβουλή των μεγιστάνων του πλούτου, απαιτείται η συνολική απαλλοτρίωση της καπιταλιστικής ολιγαρχίας στη χώρα, μέσω της κοινωνικοποίησης των τραπεζών και όλων των μεγάλων επιχειρήσεων, με κοινωνική ιδιοκτησία, εργατικό και κοινωνικό έλεγχο και διοίκηση.

«Επανάσταση»

Ακολουθεί ολόκληρο το άρθρο του σ. Κλέωνα Γρηγοριάδη. 

Προ ημερών η Ινγκεμπορχ Μπέχελ δέχτηκε επίθεση στον δρόμο από κάποιον που τη χαρακτήρισε «Τουρκάλα πουτάνα» προτού της πετάξει πέτρα. Η αστυνομία ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να της παράσχει προστασία κι έτσι η δημοσιογράφος θα αναγκαστεί να φύγει από τη χώρα. Υπό κανονικές συνθήκες σύσσωμος ο δημοσιογραφικός, τουλάχιστον, κόσμος της χώρας θα είχε ξεσηκωθεί. Δεν ζούμε όμως σε κανονικές συνθήκες και η πλειονότητα του δημοσιογραφικού κόσμου της χώρας συμμετείχε αντίθετα στο διαδικτυακό λιντσάρισμα της Ολλανδής που τόλμησε να θέσει ευθεία ερώτηση στον πρωθυπουργό. Το διαδικτυακό λιντσάρισμα δεν άργησε να μετατραπεί και σε κανονικό.

Η υπόθεση της Ινγκεμπορχ συμπυκνώνει την κατάντια της ελευθερίας της έκφρασης στη χώρα περισσότερο και από τη θέση μας στην αντίστοιχη παγκόσμια κατάταξη.
Πώς φτάσαμε όμως σε αυτή την κατάντια; Όχι από τη μια μέρα στην άλλη. Όταν το 2010-11 η Μαρία Σπυράκη και ο Γιάννης Πρετεντέρης καθ’ ομολογίαν τους απέκρυπταν από το κοινό πληροφορίες για τη χρεοκοπία της χώρας είχαμε μπροστά μας ήδη τη νέα, ενσωματωμένη δημοσιογραφία, που ο ρόλος της δεν είναι να ελέγχει την εξουσία αλλά να τη στηρίζει. Όταν την εβδομάδα πριν από το δημοψήφισμα του 2015 «όλες οι κοινωνικές ομάδες ήταν υπέρ του ‘‘ναι”» και αυτό αποτυπωνόταν σε δημοσκοπήσεις που έπεσαν 15 ποσοστιαίες μονάδες έξω μέσα σε δύο μέρες, αποκαλύφθηκε και η ενσωμάτωση των εταιρειών δημοσκοπήσεων στο σύστημα εξουσίας.

Εκείνη η εβδομάδα όμως μας βοηθά να αντιληφθούμε και κάτι ακόμα σημαντικότερο. Η σημερινή μονομέρεια της συντριπτικής πλειονότητας των μέσων ενημέρωσης, αν ιδωθεί μόνο ως μονομερής στήριξη στην κυβέρνηση, τότε πράγματι είναι κάτι που δεν έχει προηγούμενο στη μεταπολίτευση. Αν όμως συγκριθεί με εκείνη την εβδομάδα πριν από το δημοψήφισμα, τότε βλέπουμε μια ομοιότητα. Με την ίδια μονομέρεια που τώρα προωθείται η Μητσοτάκης ΑΕ, προωθούνταν εκείνη την εβδομάδα το «ναι» στο δημοψήφισμα. Τι κοινό έχουν αυτά τα δύο; Αποτελούν στρατηγική προϋπόθεση επιβίωσης της παρασιτικής ολιγαρχίας. Κοινώς , το «ναι» στο δημοψήφισμα το ήθελαν όλοι οι ολιγάρχες γιατί εξυπηρετούσε απόλυτα τις δουλειές τους, όπως ακριβώς κάνει και η Μητσοτάκης ΑΕ σήμερα.

Αν το δούμε έτσι, φτάνουμε στον πυρήνα του προβλήματος των ΜΜΕ, των εταιρειών δημοσκοπήσεων και της ενημέρωσης εν γένει στην Ελλάδα, που δεν είναι άλλο από το ιδιοκτησιακό. Σίγουρα οι καραμπινάτες συγκρούσεις συμφερόντων που αναφέρονται στην εξεταστική είναι τρομερά προβληματικές. Σίγουρα η λίστα Πέτσα, η αδιαφάνεια με την οποία έγινε η κατανομή κονδυλίων, είναι ένα όνειδος. Δεν πρέπει να παραβλέπουμε, όμως, ότι για τους ιδιοκτήτες των μεγάλων Μέσων τα ποσά της λίστας δεν ήταν τόσο σημαντικά, γι’ αυτό άλλωστε κάποιοι από αυτούς δεν τα καταδέχτηκαν. Οι ιδιοκτήτες των μεγάλων Μέσων, οι «ιδιοκτήτες της χώρας» όπως είχε αυτοπροσδιοριστεί ένας από αυτούς, έχουν λαμβάνειν περισσότερα από κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες που δίνει η λίστα Πέτσα. Από άλλες δουλειές, τις οποίες νομιμοποιούν στη συνείδηση του κόσμου τα ελεγχόμενα από αυτούς ΜΜΕ.

Γι’ αυτό η συζήτηση πρέπει να βαθύνει, πρέπει να μιλήσουμε πλέον για την κοινωνικοποίηση των μέσων ενημέρωσης. Το να προσπαθήσουμε να επηρεάσουμε το ιδιοκτησιακό των ΜΜΕ με τη δημιουργία νέων ολιγαρχών δίπλα στους ήδη υφιστάμενους, πέρα από αντιδημοκρατικό, είναι και μάταιο. Η αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ και σε αυτό έπρεπε να μας διδάξει. Η κοινωνικοποίηση των ΜΜΕ και το πέρασμά τους από την ολιγαρχία στον λαό δεν θα γίνει χωρίς ενεργή συμμετοχή του κόσμου, δεν θα γίνει διά της τεθλασμένης αλλά με ευθεία ρήξη με την παρασιτική ολιγαρχία.

Κλέωνας Γρηγοριάδης
Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Documento»

 

Πρόσφατα Άρθρα

Σχετικά άρθρα