Τα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών προβλημάτισαν τις χιλιάδες μελών και υποστηρικτών του ΚΚΕ και του ΣΥΡΙΖΑ. Σε μια ιδιαίτερα ευνοϊκή περίοδο για την Αριστερά, όπου η αμφισβήτηση για τον  καπιταλισμό κάτω από την επίδραση της κρίσης απλώνεται στις πλατειές εργαζόμενες μάζες και εμφανίζονται τα πρώτα σημαντικά κινήματα της εργατικής τάξης και της νεολαίας, οι  αριστεροί αγωνιστές του ΣΥΡΙΖΑ είδαν την απήχηση του σχήματός τους να καταρρέει και όλοι εμείς οι κομμουνιστές είδαμε επίσης, το ιστορικό κόμμα του ελληνικού προλεταριάτου, το ΚΚΕ, να χάνει σχεδόν 150.000 ψήφους από τις τελευταίες εθνικές εκλογές.

 

 

Δημοσιεύουμε τα βασικά πολιτικά συμπεράσματα που μπορούν να εξαχθούν από τις χθεσινές ευρωεκλογές.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η συνθήκη του Μάαστριχτ, για πολλούς θεωρείται σημείο καμπής για τη σύγχρονη φάση της Ευρωπαϊκής ενοποίησης. Στην πραγματικότητα αυτή η συνθήκη, απλά αντανακλά τη φάση στην οποία εισήλθε ο Παγκόσμιος καπιταλισμός στις αρχές του 1990. Η συνθήκη προβλέπει την πλήρη ελευθερία στην διακίνηση αγαθών, κεφαλαίων, υπηρεσιών και εργατικού δυναμικού μέσα στα πλαίσια της ΕΕ. Αυτό γινόταν περισσότερο ή λιγότερο και με όλες τις προηγούμενες συνθήκες, απλά μπορούμε να πούμε ότι καταργήθηκαν οι τελευταίοι περιορισμοί.

 

 

 

 

Όταν έγραφε ο Λένιν για το ζήτημα της καπιταλιστικής Ενωμένης Ευρώπης, οι ΗΠΑ και η Ιαπωνία δεν μπορούσαν να διεκδικήσουν ακόμα τον κυρίαρχο ρόλο στον Παγκόσμιο ανταγωνισμό. Αντίθετα, οι  κυρίαρχες δυνάμεις παγκόσμια ήταν η Αγγλία, η Γαλλία και η Γερμανία και ο ανταγωνισμός ήταν οξυμένος μεταξύ τους στην πάλη για τις αποικίες. Δεν είχαν λόγο να συνεργαστούν, καθώς η μία αποτελούσε τον κυριότερο εχθρό της άλλης και τα συμφέροντά τους συγκρούονταν άμεσα....

 

 

 

 

 

Το ζήτημα της Ευρωπαϊκής ενοποίησης, ήλθε στο ιστορικό προσκήνιο σαν μια προοπτική με σάρκα και οστά στις αρχές της δεκαετίας του 1950 με την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, που μετεξελίχθηκε με τη συνθήκη της Ρώμης το 1957 σε ΕΟΚ. Ωστόσο είχε τεθεί από τους πιο διορατικούς εκπροσώπους της αστικής τάξης πολύ νωρίτερα, ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα,  δηλαδή με το πέρασμα του καπιταλισμού στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο, όπου κυρίαρχα χαρακτηριστικά έγιναν η εξαγωγή κεφαλαίου, η σύμφυση του εθνικού κράτους με τα μονοπώλια και οι επιθετικοί ανταγωνισμοί μεταξύ κρατών για το μοίρασμα και την κυριαρχία των αγορών.

Ένας αιματηρός πόλεμος έχει ξεσπάσει εδώ και μέρες στη Σουάτ της επαρχίας Μαλαχάν και σε άλλες περιοχές του Πακιστάν. Ο πόλεμος είναι αποτέλεσμα της έκρηξης των εσωτερικών αντιθέσεων ανάμεσα σε διάφορα τμήματα του Πακιστανικού κράτους. Αυτός ο πόλεμος δεν πλήττει τους Ταλιμπάν ή κάποια άλλη ένοπλη ομάδα, αλλά αποκλειστικά εργάτες, αγρότες και φτωχούς ανθρώπους που σκοτώνονται μαζικά...

Την Κυριακή 24 Μαΐου άφησε την τελευταία του πνοή μετά από σκληρή μάχη με τον καρκίνο, ο πρωτοπόρος σκηνοθέτης του κινηματογράφου και κομμουνιστής αγωνιστής Κώστας Σφήκας. Εκφράζοντας τα βαθειά μας συλλυπητήρια στους δικούς του ανθρώπους αναδημοσιεύομε από την ιστοσελίδα «Πολιτικό Καφενείο» (www.politikokafeneio.com) ένα κείμενο που γράφτηκε στη μνήμη του σκηνοθέτη από την Νάταλι Χατζηαντωνίου.

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών με επίκεντρο τους μετανάστες, φανερώνουν τη βαθιά κρίση στην οποία έχει βυθιστεί ο ελληνικός καπιταλισμός. Η χρόνια  συσσώρευση αντιφάσεων, η γενίκευση της φτώχειας και των ανισοτήτων, η αύξηση της κρατικής καταστολής, δημιουργούν συνθήκες ασφυξίας στην κοινωνία και ιδιαίτερα στο πιο αδύναμο τμήμα της, τους μετανάστες...

Δημοσιεύουμε καταγγελία της κομματικής οργάνωσης Αθήνας του ΚΚΕ με αφορμή για την αυξανόμενη κρατική καταστολή εναντίον των μεταναστών : "Τις τελευταίες μέρες εντείνεται η τρομοκρατική επιχείρηση κατά των μεταναστών με πρόσχημα την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης. Καθημερινά γίνονται χιλιάδες αστυνομικοί έλεγχοι σε μετανάστες, συλλήψεις, προσαγωγές, ξυλοδαρμοί, εισβολές σε σπίτια, δημόσιοι εξευτελισμοί, καταστροφή εγγράφων, προσβολές ακόμα και σε ζητήματα που έχουν σχέση με τη θρησκευτική πίστη του καθένα..."