Δραματικές είναι οι εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στην Αίγυπτο. Παίρνοντας τη σκυτάλη από τον επαναστατημένο λαό της Τυνησίας, οι Αιγυπτιακές μάζες δίνουν μαθήματα μαχητικότητας και απαράμιλλου ηρωισμού. Από νωρίς το μεσημέρι, δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι και νέοι κατέκλισαν τους δρόμους του Καϊρου, της Αλεξάνδρειας, του Σουέζ και των άλλων μεγάλων Αιγυπτιακών πόλεων, αψηφώντας την απαγόρευση των συγκεντρώσεων και των διαδηλώσεων στην οποία προέβη τις τελευταίες μέρες πανικόβλητο το καθεστώς Μουμπάρακ.

Η πρόσφατη ανακοίνωση της κυβέρνησης για την κατασκευή τείχους που θα ακολουθεί τα πρότυπα εκείνου των νοτίων συνόρων των ΗΠΑ ή των συνόρων μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης, και το οποίο θα εκτείνεται σε μεγάλη περιοχή της συνοριογραμμής Ελλάδας -Τουρκίας προκειμένου να αποτρέπει την είσοδο μεταναστευτικών ρευμάτων στην πρώτη, επανέφερε στη δημόσια συζήτηση την κυβερνητική πολιτική έναντι των μεταναστών.

Το πιο επίκαιρο και σωστό από ταξική, πολιτική και οικονομική άποψη σύνθημα, είναι εκείνο της πάλης για τις Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης, το σύνθημα δηλαδή της Κομμουνιστικής Διεθνούς της εποχής του Λένιν που υιοθετήθηκε επίσημα το 1923. Τα συνθήματα «της αντι-νεοφιλελεύθερης δημοκρατικής μεταρρύθμισης της Ενωμένης Ευρώπης» ή της «εξόδου από το ευρώ με επιστροφή στη δραχμή για έναν εθνικό δρόμο προόδου» δηλητηριάζουν την εργατική τάξη με μικροαστικές και ρεφορμιστικές αυταπάτες.

Η βαθειά παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, οξύνοντας παντού τα προβλήματα των εργαζόμενων μαζών, κλιμακώνει τα φαινόμενα της μετανάστευσης και της προσφυγιάς. Αναγκάζει δηλαδή εκατομμύρια εργαζόμενους ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να αναζητήσουν στην πιο ανεπτυγμένη Δύση δουλειά για να θρέψουν τον εαυτό τους και τις οικογένειές τους. Βέβαια αντί για αυτό, καταλήγουν να ζουν σε άθλιες συνθήκες φτώχιας και να γίνονται θύματα σκληρής εκμετάλλευσης και ρατσισμού.