Μετά την κρίση του 1929 δεν είχαμε ξαναδεί μια συνεχή πτώση του αμερικάνικου χρηματιστηρίου. Μετά το 1933, η αμερικάνικη οικονομία ανέκαμψε μερικώς, σταδιακά και αργά, παρότι η ανεργία παρέμεινε υψηλή, μέχρι τη νέα ύφεση του 1937. Αυτά ήταν τα χρόνια της «Μεγάλης Ύφεσης». Δεν υπήρξε αληθινή ανάκαμψη μέχρι το ξέσπασμα του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου, ο οποίος έδωσε μια ώθηση στην οικονομία, που βασίστηκε στους εξοπλισμούς και την πολεμική βιομηχανία.

Τα γεγονότα κινούνται με αστραπιαία ταχύτητα. Οι χρηματιστηριακές αγορές είναι σε μια ελεύθερη πτώση παγκόσμια. Κάποιες μέρες σηματοδότησαν μια πρόσκαιρη αναζωογόνηση, μόνο όμως για να ακολουθηθούν από μεγαλύτερους σπασμούς. Η όλη κατάσταση μας θυμίζει το 2008 ή σωστότερα τη δεκαετία του 1930.

Δημιοσεύουμε ελληνική μετάφραση του άρθρου του Alan Woods που γράφτηκε την Τρίτη 9/8 σχετικά με τις πρόσφατες ταραχές στο Λονδίνο και τις υπόλοιπες βρετανικές πόλεις.

Τα γεγονότα που συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στους δρόμους του Ισραήλ, αναμφισβήτητα μπορούμε  να τα χαρακτηρίσουμε ως ιστορικής σημασίας. Τα βαθιά καταπιεσμένα και εκμεταλλευόμενα στρώματα του πληθυσμού της χώρας, οι μαθητές, οι φοιτητές, οι άνεργοι, οι γυναίκες, τα μικρομεσαία στρώματα της πόλης και της υπαίθρου και φυσικά οι εργάτες της βιομηχανίας, έχοντας νικήσει κάθε φόβο και κάθε αυταπάτη, και έχοντας «πιάσει» απ ό,τι φαίνεται το «επαναστατικό νήμα» από τον αραβικό κόσμο, ξεχύνονται καθημερινά στους δρόμους, με απεργίες και με διαδηλώσεις που στρέφονται πλέον ανοιχτά ενάντια στην ακροδεξιά εθνικιστική-Σιωνιστική κυβέρνηση Νετανιάχου.

Οι φιλοδοξίες της γερμανικής άρχουσας τάξης να κυριαρχήσει στην Ευρώπη μετά την επανένωσή της πριν από δύο δεκαετίες μετατράπηκαν σε εφιάλτη. Το Βερολίνο σταδιακά συνειδητοποιεί ότι η ταχεία εξάπλωση της οικονομικής κρίσης απειλεί να παρασύρει στη δίνη του την ίδια τη Γερμανία. Δεν κατάφερε να αποτρέψει την ελληνική κρίση με μια τεράστια ένεση μετρητών· και η Bundesbank δεν διαθέτει αρκετά χρήματα για να εγγυηθεί τις οφειλές της Ισπανίας και της Ιταλίας.

Δημοσιεύουμε εδώ μεταφρασμένο στα ελληνικά ένα άρθρο από την ιστοσελίδα www.marxist.com γραμμένο την επόμενη ημέρα της δολοφονικής επίθεσης  ενάντια σε μέλη της νεολαίας του Εργατικού Κόμματος της Νορβηγίας από τον ακροδεξιό Anders Behring Breivik. Ο Alan Woods εξηγεί γιατί η τρομοκρατική αυτή ενέργεια συνιστά επίθεση κατά του εργατικού κινήματος, η οποία δεν πρέπει να μείνει αναπάντητη από την ευρωπαϊκή εργατική τάξη.

Τον Δεκέμβριο του περασμένου χρόνου, στο κείμενο συμπερασμάτων της πανελλαδικής συνάντησης της συντακτικής ομάδας της «Μαρξιστικής Φωνής» γράφαμε : «Το άχαρο καθήκον της επιδίωξης «ελεγχόμενων χρεοκοπιών» από την πλευρά των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, το πιθανότερο είναι να τεθεί αρκετά πιο σύντομα από το 2013.»  Η χθεσινή απόφαση της συνόδου Κορυφής της ΕΕ σηματοδότησε την έναρξη της διαδικασίας που προέβλεψαν οι παραπάνω γραμμές.