Με το ξέσπασμα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το σύμβολο της νομισματικής της ενοποίησης, το ευρώ, τίθενται υπό αμφισβήτηση από τα ίδια τα γεγονότα. Σε πολλές χώρες, ιδιαίτερα στις οικονομικά αδύναμες, όπως η Ελλάδα, η επιβολή σκληρών και βάρβαρων προγραμμάτων λιτότητας στο όνομα της «διαφύλαξης της ευρωπαϊκής τους πορείας» και του ενιαίου νομίσματος έχει οδηγήσει στην εμφάνιση πατριωτικών και εθνικοκεντρικών τάσεων στους κόλπους της Αριστεράς. Θεωρίες εξάρτησης και κατοχής διαδέχονται η μία την άλλη, ενώ αιτήματα επιστροφής σε εθνικό νόμισμα και εθνικής ανεξαρτησίας προβάλλουν σαν σωτήριες λύσεις.

«Στην πύλη της Χαλυβουργίας γράφουμε όλοι μαζί μια ακόμα σελίδα στο μεγάλο βήμα των αγώνων του λαού μας. Μας δίνετε βοήθεια από το υστέρημά σας, από το μισθό που δεν έχετε, από το επίδομα ανεργίας που δεν φτάνει. Μας δίνετε δύναμη και πείσμα! Κλείσαμε μήνα σε απεργία σκληρή και συνεχίζουμε. Σπάσαμε τη σιωπή, αποδείξαμε ότι οι εργάτες έχουμε μεγάλη δύναμη. Οι βιομήχανοι ανησυχούν, ο βιομήχανος Μάνεσης αν και τρομοκρατημένος, δεν είναι μόνος του. Τον στηρίζουν γιατί έχει το ρόλο του λαγού...»

Τους τελευταίους μήνες βλέπουμε μια έντονη ριζοσπαστικοποίηση σε πλατιά στρώματα του ελληνικού πληθυσμού. Αυτό έχει γίνει ξεκάθαρο κυρίως από τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις που ζήσαμε, αλλά αποτυπώνεται με έναν έντονο χαρακτήρα και στις διάφορες «έρευνες κοινής γνώμης». Σύμφωνα με τα «Πολιτικά Βαρόμετρα» της «Public Issue» των τελευταίων μηνών, οι πολίτες είναι δυσαρεστημένοι από το «επίπεδο ζωής» τους και ενδιαφέρονται-συζητούν για την πολιτική, το 80% περίπου των συμμετεχόντων.

Ξεκινάμε σήμερα την τμηματική δημοσίευση ενός νέου αναλυτικού κειμένου με τις εκτιμήσεις και τα συμπεράσματα της Συντακτικής Επιτροπής της Μαρξιστικής Φωνής σχετικά με την οικονομική, κοινωνική και πολιτική κατάσταση και τις προοπτικές της Ελλάδας.

Δημοσιεύουμε σήμερα το χθεσινό ψήφισμα της συνέλευσης των ηρωικών απεργών της "Ελληνικής Χαλυβουργίας". Το ψήφισμα αποτελεί κάλεσμα αγώνα προς την εργατική τάξη όλης της χώρας, η οποία για μια ακόμα φορά έδειξε στη σημερινή 24ωρη γενική απεργία τις μαχητικές της διαθέσεις, παρά την εκτονωτική τακτική της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.

Μια δυναμική γενική απεργία και μαζικές διαδηλώσεις ήταν η απάντηση των Πορτογάλων εργαζομένων απέναντι στον προϋπολογισμό λιτότητας που προτάθηκε από την δεξιά κυβέρνηση του Πέδρο Πάσσος Κοέλιο. Η τρόικα ενέκρινε τα μέτρα που λαμβάνονται ως μέρος της εγγύησης για το πακέτο στήριξης, αλλά απαίτησε περισσότερες περικοπές, καθώς η οικονομία προβλέπεται να συρρικνωθεί κατά 3% τον επόμενο χρόνο.