Στο φόντο του ενδεχομένου ενός ντόμινο ύφεσης και χρεοκοπιών στην Ευρωζώνη (την «μοίρα της Ελλάδας πλέον διαδέχεται η Ισπανία, που βρίσκεται στα όρια της χρεοκοπίας, παρά τη «συνετή» εφαρμογή των μεταρρυθμιστικών επιταγών σύμφωνα με την κ.Λαγκάρντ), μία ακόμα χώρα μετά την Πολωνία, έρχεται να συμπληρώσει το κάδρο των κατά Λαγκάρντ «επιτυχημένων εφαρμογών των πολιτικών του Μνημονίου». Ο λόγος για την Λετονία, το παράδειγμα της οποίας, σύμφωνα με την κ. Λαγκάρντ, θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη της η Ελλάδα, αν θέλει να «ορθοποδήσει»… Κατά πόσο ορθοπόδησε όμως η Λετονία μετά την εφαρμογή των συνταγών του ΔΝΤ;

Σε λίγες ώρες η Πλατεία Ομονοίας θα πλημμυρίσει από τις κόκκινες σημαίες και τον ενθουσιασμό χιλιάδων ανθρώπων του μόχθου κάθε ηλικίας. Στην μαζική και μαχητική αυτή συγκέντρωση του ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει αποφασιστικά το πολιτικό παρόν και η συντακτική ομάδα της εφημερίδας "ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ" και του περιοδικού "ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΗ ΦΩΝΗ", διαδίδοντας τα νέα προεκλογικά τεύχη. Ο χώρος που οι σύντροφοι και φίλοι μας μπορούν να μας βρουν στη συγκέντρωση, θα είναι στη συμβολή Ομόνοιας και οδού Σταδίου με ειδικά τραπεζάκια και το πανό μας. Εμπρός όλοι μαζί να στείλουμε σήμερα το μήνυμα της μεγάλης νίκης!

Το πρόγραμμα διακυβέρνησης που παρουσίασε η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ την 1η/6/2012 αποτελεί μία τομή στην πολιτική και την ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η πρώτη φορά που γίνεται μια προσπάθεια εξειδίκευσης και ξεκαθαρίσματος των πολιτικών θέσεων του σχήματος μπροστά στην προοπτική της άμεσης εφαρμογής τους από τη θέση της κυβερνητικής εξουσίας και για το λόγο αυτό, έχει μεγαλύτερη σημασία παρά ποτέ. Γι’ αυτό το λόγο, δόθηκε περισσότερη προσοχή παρά ποτέ άλλοτε στο πρόγραμμα αυτό, όχι μόνο από τα μέλη και τους υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά από τις πλατιές μάζες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων που έχουν εναποθέσει τις προσδοκίες τους σε μια κυβέρνηση της Αριστεράς για τη ριζική αλλαγή της ζωής τους.

Το τελευταίο διάστημα ένα από τα κυρίαρχα ζητήματα που βρίσκονται στο πολιτικό προσκήνιο είναι αυτό των μεταναστών και της θέσης τους στην ελληνική κοινωνία. Δημοσιογράφοι, αλλά και εκπρόσωποι κομμάτων, σπεύδουν να εκφράσουν τη γνώμη τους για το επονομαζόμενο «μεταναστευτικό ζήτημα», παρουσιάζοντας μάλιστα οι τελευταίοι τις θέσεις τους γι’ αυτό ενόψει εκλογών.

Η καπιταλιστική κρίση επηρεάζει και τις πιο ισχυρές οικονομικά χώρες της Ευρώπης, όπως η Ολλανδία, αποδεικνύοντας ότι είναι παγκόσμια και οξύτατη. Σε αυτό το άρθρο προσπαθούμε να αναλύσουμε τις πολιτικές εξελίξεις και προοπτικές της Ολλανδίας, αλλά και να τις συγκρίνουμε με την κατάσταση στις υπόλοιπες χώρες που η κρίση είναι πιο προχωρημένη, όπως η Ελλάδα.

Διαβάστε σ' ένα ενιαίο κείμενο την επεξεργασμένη πρόταση των μαρξιστών του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ που εκδίδουν την εφημερίδα "Επανάσταση" και το περιοδικό "Μαρξιστική Φωνή" (www.marxismos.com) για το αναγκαίο πρόγραμμα της Κυβέρνησης της Αριστεράς.

Η μάσκα των νεοναζί έπεσε μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες με το γρονθοκόπημα της βουλευτή του ΚΚΕ Λ. Κανέλλη από τον εκπρόσωπο τύπου της παρακρατικής, νεοναζιστικής «Χρυσής Αυγής» Κασιδιάρη.

Σύμφωνα με έκθεση του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ) για το πρώτο δίμηνο του 2012, οι μειώσεις μισθών έφθαναν μέχρι και το 55%, μόνο το 1/10 των επιχειρήσεων πλήρωναν κανονικά τους εργαζόμενους, με 400.000 από αυτούς να είναι απλήρωτοι έως και πέντε μήνες. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, 1 στους 3 εργαζόμενους είναι ανασφάλιστος, ενώ οι συμβάσεις πλήρους απασχόλησης μετατρέπονται σωρηδόν σε συμβάσεις μερικής απασχόλησης και εκ περιτροπής εργασίας. Το ποσοστό των συμβάσεων μερικής απασχόλησης ανέβηκε στο 30,65% το 2011, ενώ το 2009 αντιπροσώπευαν το 16,7%, και αντίστοιχα, τα ποσοστά των συμβάσεων εκ περιτροπής εργασίας αυξήθηκαν από το 4,3% το 2009 στο 8,95% το 2011.

Είναι όμως εφικτή σήμερα η ανατροπή του καπιταλισμού και η εγκαθίδρυση μιας δημοκρατικά σχεδιασμένης, κοινωνικοποιημένης οικονομίας στην Ελλάδα; Οι πολιτικοί εκπρόσωποι και υπάλληλοι της τρόικας και της ελληνικής άρχουσας τάξης εξ επαγγέλματος ειρωνεύονται σαν «ανέφικτη» κάθε προγραμματική πρόταση που στρέφεται ενάντια στα συμφέροντα των τραπεζιτών και των υπόλοιπων αρπακτικών του κεφαλαίου. 

Το αδιέξοδο του ελληνικού καπιταλισμού λαμβάνει εφιαλτικές διαστάσεις για τις εργαζόμενες μάζες. Η ύφεση βαθαίνει, τα φορολογικά έσοδα καταρρέουν, οι στρατιές των φτωχών και των ανέργων αυξάνονται, τα ασφαλιστικά ταμεία σε λίγο καιρό δεν θα μπορούν να παράσχουν συντάξεις. Μέσα σ’ αυτές τις δραματικές συνθήκες, η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, έχοντας δώσει τα δυο προηγούμενα χρόνια μαζικούς αγώνες που ανέπτυξαν και ριζοσπαστικοποίησαν την πολιτική τους συνείδηση, εναποθέτουν τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ και σε μια κυβέρνηση της Αριστεράς τις ελπίδες τους για την ίδια την επιβίωση.