Δείτε το βίντεο με τη νυκτερινή πορεία των Ισπανών ανθρακωρύχων στην πόλη León στις 12 Ιουνίου. Δυο χιλιάδες ανθρακωρύχοι μαζί με δεκάδες χιλιάδες αλληλέγγυους υποστηρικτές του αγώνα τους, έδειξαν το φως του εργατικού αγώνα μέσα στη σκοτεινή νύχτα της καπιταλιστικής κρίσης και της άγριας λιτότητας.

Και να που η Κύπρος μπήκε επίσημα στον «Μηχανισμό Στήριξης». Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ένα κράτος πολύ μικρό, με περίπου 900.000 κατοίκους. Ο κυρίαρχος μοχλός της οικονομίας της είναι ο χρηματοπιστωτικός τομέας, σε συνδυασμό με την διαχείριση του χαμηλότερου φορολογικού συντελεστή εταιρειών που συναντάται στην Ε.Ε. Άλλος βασικός κλάδος είναι ο τουρισμός και παλιότερα οι κατασκευές και η καλλιέργεια της γης. Κλασσικό παραγωγικό κλάδο όπως η ελαφριά, η βαριά βιομηχανία και η γεωργία, που να έχουν αξιόλογη συμμετοχή στην διαμόρφωση του ΑΕΠ, η Κύπρος δεν διαθέτει. Τέλος, ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο της κυπριακής οικονομίας για ειδικούς λόγους, είναι η ναυτιλία.

Στο άρθρο που δημοσιεύουμε σήμερα αναλύεται η πολιτική στάση της ΔΗΜΑΡ, οι προοπτικές της, καθώς και η τακτική που πρέπει να ακολουθήσουμε σαν ΣΥΡΙΖΑ έναντι αυτού του δήθεν αριστερού κόμματος, που όπως αποδεικνύεται, είναι υποταγμένο πλήρως στους πολιτικούς σχεδιασμούς της ελληνικής άρχουσας τάξης.

Αναδημοσιεύουμε από τη χθεσινή "Αυγή" την ανάλυση της εξαιρετικά ενδιαφέρουσας έρευνας της εταιρείας VPRC για τη στάση των τάξεων της ελληνικής κοινωνίας έναντι των κομμάτων στις εκλογές της 17ης Ιουνίου, από τον Επίκουρο καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης Χριστόφορο Βερναρδάκη.

Η δυναμική απεργία των Ισπανών ανθρακωρύχων έχει ξεσηκώσει ένα μεγάλο κύμα ταξικής, εργατικής αλληλεγγύης σε ολόκληρη την Ισπανία, αλλά και σε αλλες χώρες. Έχει φέρει ξανά στη μνήμη της διεθνούς εργατικής τάξης τις μεγαλειώδεις απεργίες διαρκείας των βρετανών ανθρακωρύχων τη διετία 1984-85.

Ένα από τα πιο κρίσιμα στοιχεία που ανέδειξαν οι πρόσφατες εκλογές είναι η ανάπτυξη της εκρηκτικής διαδικασίας της κοινωνικής πόλωσης πάνω σε ξεκάθαρα ταξικές γραμμές. Η διαδικασία αυτή, που όμοια της δεν έχει γνωρίσει η πρόσφατη ελληνική Ιστορία, ανέδειξε σαν εκφραστή των πλατιών μαζών των εργαζόμενων και της νεολαίας τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ η άρχουσα τάξη μπροστά στον κίνδυνο ανάληψης της εξουσίας από μια κυβέρνηση της Αριστεράς, επέβαλε τη διαμόρφωση ενός πολιτικού πόλου προορισμένου για την υπεράσπιση των συμφερόντων και της εξουσίας της. Και φυσικά, μπορεί τελικά να πέτυχε στις 17 Ιουνίου μια «πύρρειο» νίκη, αλλά η σύνθεση των στρωμάτων που ακόμα τη στηρίζουν καθιστά τη σταθεροποίηση που εξασφάλισε απολύτως προσωρινή.

Διαβάστε το δεύτερο μέρος της ανάλυσής μας για τα εκλογικά αποτελέσματα, τις προοπτικές της νέας κυβέρνησης και τα πολιτικά καθήκοντα του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα αποτελέσματα των χθεσινών βουλευτικών εκλογών συνιστούν μια «εύθραυστη» πολιτική νίκη για την ελληνική άρχουσα τάξη, την ώρα που η στροφή των εργαζόμενων μαζών προς τον ΣΥΡΙΖΑ με άξονα τις μεγάλες πόλεις, την εργατική τάξη και τις πιο νεαρές και παραγωγικές ηλικίες, λαμβάνει χαρακτηριστικά χιονοστιβάδας.

Τα αποτελέσματα των χθεσινών βουλευτικών εκλογών συνιστούν μια «εύθραυστη» πολιτική νίκη για την ελληνική άρχουσα τάξη, την ώρα που η στροφή των εργαζόμενων μαζών προς τον ΣΥΡΙΖΑ με άξονα τις μεγάλες πόλεις, την εργατική τάξη και τις πιο νεαρές και παραγωγικές ηλικίες, λαμβάνει χαρακτηριστικά χιονοστιβάδας.

Ας περάσουμε όμως σε κάποια καίρια ερωτήματα σε σχέση με το οικονομικό σκέλος του προγράμματος. Πρώτα- πρώτα, οι σύντροφοι της ηγεσίας πρέπει να μας απαντήσουν τι είναι αυτό που θα πείσει τους έλληνες και ξένους επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας να δεχτούν να χάσουν ότι κατέκτησαν τα τελευταία δυο χρόνια των Μνημονιακών πολιτικών (συντριβή του εργατικού κόστους, απαλλαγή από φόρους και εισφορές κλπ) και να δεχτούν να βάλουν βαθειά το χέρι στην τσέπη και να συμβάλλουν όσο τους αναλογεί σε φόρους, πληρώνοντας παράλληλα μεγαλύτερους μισθούς;