Αναδημοσιεύουμε σήμερα ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον σύντομο ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» για την εκδίωξη των μελών της «Χρυσής Αυγής» από τους εργάτες της εταιρείας «Παπουτσάνης», όταν οι πρώτοι επιχείρησαν πολιτική παρέμβαση στο εργοστάσιο. Το βιομηχανικό προλεταριάτο με τις οργανώσεις του πρέπει να μπει επικεφαλής στον αγώνα ενάντια στην τρομοκρατία και τη δηλητηριώδη δημαγωγία των νεοναζί. Οι εργάτες της «Παπουτσάνης» δείχνουν το δρόμο!

Η κυβέρνηση της Πορτογαλίας αναγκάστηκε πρόσφατα να αποσύρει την αναγγελθείσα αύξηση των εισφορών της κοινωνικής ασφάλισης των εργαζομένων από 11% σε 18%, με ταυτόχρονη μείωση των εργοδοτικών εισφορών από 23.75% στο 18%, καθώς βρέθηκε αντιμέτωπη με πρωτοφανείς διαδηλώσεις στις 15 Σεπτέμβρη, όπου συμμετείχαν 1.000.000 εργαζόμενοι και νέοι στη Λισσαβόνα, αλλά και σε 40 ακόμα πόλεις. Ως συνέπεια αυτού, διαμορφώθηκε ένα κίνημα από τη βάση της κοινωνίας, αντικατοπτρίζοντας την οργή που νιώθουν οι εργάτες της χώρας για το μπαράζ επιθέσεων που δέχεται το βιοτικό τους επίπεδο, επί δύο συναπτά έτη.

Η σημερινή 24ωρη γενική απεργία είχε σημαντική συμμετοχή, ιδιαίτερα στον ευρύτερο κρατικό τομέα και αξιοσημείωτη στον ιδιωτικό, όπου μάλιστα και πολλοί μικροί επιχειρηματίες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των συνδικαλιστικών τους οργάνων και συμπαρατάχθηκαν με το εργατικό κίνημα «κατεβάζοντας ρολά».

Τα μέλη του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ που υποστηρίζουν τις ιδέες της εφημερίδας «Επανάσταση» και του περιοδικού «Μαρξιστική Φωνή» θα βρίσκονται αύριο στην κεντρική απεργιακή συγκέντρωση της Αθήνας και στις απεργιακές συγκεντρώσεις στη Θεσσαλονίκη, το Ηράκλειο, την Καρδίτσα, την Κομοτηνή, τη Ρόδο και τη Μυτιλήνη υπερασπίζοντας τις ακόλουθες θέσεις για την οργάνωση και την προοπτική του εργατικού αγώνα:

Την Τετάρτη θα έχουμε μια ακόμα 24ωρη απεργία από την ΓΣΣΕ και την ΑΔΕΔΥ ενάντια στην αδίστακτη πολιτική των Ελλήνων αστών και της τρόικας. Όμως στις τάξεις των εργαζόμενων μαζών αρχίζει να γίνεται κοινή η πεποίθηση ότι από τα συνδικάτα χρειάζονται σοβαρότερα καλέσματα αγώνα και όχι κινητοποιήσεις "για την τιμή των όπλων". Εδώ δημοσιεύουμε ένα ενδιαφέρον κείμενο του μέλους της Εκτελεστικής Επιτροπής και Οργανωτικού Γραμματέα της Αυτόνομης Παρέμβασης σ. Γιώργου Χαρίση. Η άποψή του για την αναγκαιότητα ενός απεργιακού αγώνα διαρκείας μας βρίσκει σύμφωνους, συμπληρώνοντας ότι πρέπει να γίνει πιο συγκεκριμένη και με ξεκάθαρα βήματα κλιμάκωσης, ώστε να οργανωθεί μια επιτυχημένη σχετική καμπάνια από την Αριστερά μέσα στο εργατικό κίνημα.

Δημοσιεύουμε σήμερα μια ενδιαφέρουσα, συνοπτική ανάλυση των αποτελεσμάτων των πρόσφατων βουλευτικών εκλογών στην Ολλανδία, στις οποίες τελικά το Σοσιαλιστικό Κόμμα δεν απέσπασε το αποτέλεσμα που προσδοκούσαν εκατομμύρια αριστεροί αγωνιστές σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Ο θυμός των εργαζομένων ενάντια στο τελευταίο πακέτο περικοπών που πρότεινε η δεξιά κυβέρνηση της Πορτογαλίας, έφτασε επίσης σε στρώματα των ενόπλων δυνάμεων και της αστυνομίας. Τα τελευταία δύο χρόνια διάφορες ενώσεις στρατιωτών και στρατιωτικών είχαν ήδη εκφράσει την αντίθεσή τους στις περικοπές που αφορούσαν τους ίδιους ως άμεσα αμειβόμενους από το κράτος και είχαν οργανώσει πολλές διαμαρτυρίες. Τώρα, μια σκληρή ανακοίνωση της Εθνικής Ένωσης Αξιωματικών του Στρατού (AOFA) εξέφρασε την υποστήριξή της στις διαδηλώσεις της 15ης Σεπτεμβρίου και προειδοποίησε πως «εφόσον εξαρτάται από εμάς, ο στρατός δε θα γίνει ποτέ, μα ποτέ… εργαλείο καταπίεσης των ίδιων των πολιτών μας.»

Την ίδια στιγμή που η ισπανική κυβέρνηση, ανακοίνωνε ένα πακέτο λιτότητας 65 δις ευρώ, εγκεκριμένο από το Κοινοβούλιο, εκατομμύρια άνθρωποι κατέβαιναν στους δρόμους στις 19 Ιουλίου, με πρωτοφανείς διαδηλώσεις ενάντια στις περικοπές. Την επόμενη μέρα, καθώς η περιφερειακή κυβέρνηση της Βαλένθιας ζήτησε εγγύηση από την κεντρική κυβέρνηση (3.5 δις ευρώ), τα ασφάλιστρα κινδύνου στα ισπανικά ομόλογα σημείωσαν νέο ρεκόρ, ενώ τα ομόλογα 10 χρόνων έφτασαν στο 7,3%. Η ισπανική οικονομία πλέον βρέθηκε στο χείλος της πλήρους χρεοκοπίας.

Η μεγαλύτερη διαδήλωση στην ιστορία της Πορτογαλίας, ή σύμφωνα με άλλες εκτιμήσεις η μεγαλύτερη από την Πρωτομαγιά του 1974, όταν συγκεντρώθηκαν ένα εκατομμύριο άνθρωποι στους δρόμους της Λισαβώνας κατά τη διάρκεια της επανάστασης. Ένα τεράστιο κύμα από εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, ένα εκατομμύριο συνολικά, βγήκαν στους δρόμους 40 μεγάλων και μικρών πόλεων και υπερπόντιων εδαφών της Πορτογαλίας, το Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου. Αυτή ήταν η απάντηση του πορτογαλικού λαού στο τελευταίο πακέτο λιτότητας που ανακοινώθηκε από την δεξιά κυβέρνηση του Passos Coehlo στις 7 Σεπτεμβρίου.

Δείτε σκηνές από τις συγκλονιστικές χθεσινές διαδηλώσεις στην Πορτογαλία ενάντια στα κυβερνητικά μέτρα λιτότητας και τις περικοπές που προωθεί η τρόικα. Οι Πορτογάλοι εργαζόμενοι και νέοι αρχίζουν να θυμούνται τις επαναστατικές τους παραδόσεις!