Στις 30 Οκτωβρίου, χιλιάδες λιμενεργάτες από 25 συνδικάτα, σε 113 λιμάνια και στις έξι ηπείρους, προχώρησαν σε μια συντονισμένη παγκόσμια απεργία. Με σύνθημα «Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουν για τον πόλεμο», η κινητοποίηση αποτέλεσε μια ηχηρή απάντηση στη στρατιωτικοποίηση, στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στις επιθέσεις ενάντια στα εργασιακά δικαιώματα.
Η αντιπολεμική δράση των λιμενεργατών έχει βαθιές ρίζες. Τα τελευταία χρόνια, εργαζόμενοι σε λιμάνια της Ιταλίας, της Ελλάδας, της Ισπανίας και της Γαλλίας έχουν εμποδίσει επανειλημμένα τη μεταφορά φορτίων όπλων που προορίζονταν για πολεμικές συγκρούσεις. Η πρόσφατη απεργία προετοιμαζόταν επί μήνες, με σημείο αναφοράς τη «Διακήρυξη της Κωνσταντινούπολης», η οποία απαιτούσε να σταματήσει η χρηματοδότηση της πολεμικής οικονομίας και οι διαθέσιμοι πόροι να κατευθυνθούν στους μισθούς, στην Υγεία και στην κάλυψη των κοινωνικών αναγκών.
Ο ρόλος των λιμανιών στις παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού είναι κομβικός. Οι εργαζόμενοι αρνούνται να επιτρέψουν τη μετατροπή των χώρων δουλειάς τους σε ορμητήρια πολέμου και βάσεις ανεφοδιασμού με στρατιωτικό υλικό. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που παρατίθενται για την κινητοποίηση, η απεργία επηρέασε περίπου 52.000 εμπορευματοκιβώτια, συνολικής αξίας 2,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η κινητοποίηση ανέδειξε έτσι στην πράξη την τεράστια δύναμη της οργανωμένης εργατικής τάξης, η οποία μπορεί να διακόπτει κρίσιμες εφοδιαστικές αλυσίδες και να εμποδίζει τη λειτουργία της πολεμικής μηχανής.
Παράλληλα, ο αγώνας αυτός συνδέθηκε άμεσα με τις καθημερινές ανάγκες των εργαζομένων. Την ώρα που οι κυβερνήσεις διοχετεύουν τεράστια ποσά στους στρατιωτικούς εξοπλισμούς, ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν επαρκή κονδύλια για τις κοινωνικές ανάγκες. Η ακρίβεια, οι πληθωριστικές πιέσεις που ενισχύονται από τους πολέμους και οι θανάσιμοι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν οι ναυτεργάτες στις εμπόλεμες ζώνες, όπως η Μαύρη Θάλασσα και τα Στενά του Ορμούζ, αναδεικνύουν τις κοινές συνέπειες των ιμπεριαλιστικών συγκρούσεων για τους εργαζόμενους. Τα συνθήματα των λιμενεργατών συνοψίζουν αυτή τη στάση: «Καμία θυσία για τα συμφέροντα των αφεντικών» και «Δεν θα γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους».
Η διεθνής αυτή απεργία δείχνει τον δρόμο για το εργατικό κίνημα συνολικά. Ο διεθνής συντονισμός, η εργατική αλληλεγγύη και η μαχητική συλλογική δράση μπορούν να αποτελέσουν ισχυρό εμπόδιο στα σχέδια όσων κερδοσκοπούν από τον πόλεμο. Όμως, η διακοπή της διακίνησης πολεμικού υλικού και η παράλυση κρίσιμων μεταφορικών υποδομών αποτελούν μόνο ένα πρώτο βήμα. Για να τερματιστούν οριστικά οι ιμπεριαλιστικές συγκρούσεις, η εργατική τάξη χρειάζεται να περάσει στην αντεπίθεση, διεκδικώντας την πολιτική εξουσία και την ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος που γεννά τη φτώχεια και τον πόλεμο.
Φώτης Τσιούμας