Το Ισραήλ εφαρμόζει στον Λίβανο μια στρατηγική «γαζοποίησης», δηλαδή μια στρατηγική συστηματικής ισοπέδωσης οικισμών, εκτοπισμού πληθυσμών και στοχοποίησης δημοσιογράφων και υγειονομικού προσωπικού, με το πρόσχημα της «πάλης κατά της Χεζμπολάχ».
Μετά την έναρξη του πολέμου με το Ιράν, το Ισραήλ κλιμάκωσε περαιτέρω τις επιχειρήσεις του στον Λίβανο, εξαπολύοντας νέα χερσαία εισβολή στον Νότο και σφοδρούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς ακόμη και σε πυκνοκατοικημένες περιοχές στη Βηρυτό. Ο μέχρι τώρα αιματηρός απολογισμός αυτής της επίθεσης είναι πάνω από 3.000 νεκροί, 10.000 τραυματίες και 1,2 εκατομμύρια εκτοπισμένοι. Στον Νότο έχουν ισοπεδωθεί ολόκληρες πόλεις, ενώ ο ισραηλινός στρατός (IDF) έχει καταλάβει πάνω από 50 πόλεις και χωριά και έχει επιβάλει μια «κίτρινη γραμμή», όπως είχε κάνει και στη Γάζα, την οποία χρησιμοποιεί ως πρόσχημα για να πυροβολεί όποιον βρίσκεται μέσα σε αυτή.
Επιπρόσθετα, ο IDF επιχειρεί την εθνοκάθαρση των σιιτικών πληθυσμών, πιέζοντας χριστιανικά και δρούζικα χωριά να εκδιώξουν σιίτες μουσουλμάνους. Ο Ειδικός Εισηγητής του ΟΗΕ για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθηγητής Μπεν Σολ, δήλωσε ότι «σε ορισμένα σημεία το μοτίβο των επιθέσεων φαίνεται να αποσκοπεί στο να “εκκαθαρίσει” χωριά και πληθυσμούς [σιιτικής πλειοψηφίας] από τον Νότο, τιμωρώντας συλλογικά τους άμαχους πληθυσμούς μέσα στους οποίους μπορεί να είναι αναμεμειγμένοι μαχητές της Χεζμπολάχ».
Η ισραηλινή άρχουσα τάξη διεξάγει αυτό το νέο έγκλημα πάλι με πλήρη ατιμωρησία, ενθαρρυμένη από τη μακροχρόνια, άνευ όρων, στήριξη των δυτικών ιμπεριαλιστών και από την εμπειρία της ανεμπόδιστης γενοκτονίας στη Γάζα. Στόχοι του Ισραήλ είναι τόσο η εδαφική επέκταση όσο και η αποτροπή οποιασδήποτε ειρήνης με το Ιράν, ώστε να παραμείνουν οι ΗΠΑ δεσμευμένες στον πόλεμο. Ωστόσο, αυτοί οι στόχοι θα αποδειχτούν υπερβολικά φιλόδοξοι για τους σιωνιστές. Ο IDF δρα σε πολλά μέτωπα και είναι εξαντλημένος, η Χεζμπολάχ είναι πιο έμπειρη και ισχυρή από τη Χαμάς (η οποία αν και αποδυναμωμένη δεν έχει καταστραφεί) και προκαλεί σημαντικές απώλειες στον ισραηλινό στρατό.
Ο πόλεμος στον Λίβανο αποτελεί ακόμη ένα αιματηρό κεφάλαιο στην επέμβαση των ιμπεριαλιστών στην ευρύτερη περιοχή. Καθώς η βαρβαρότητα εξαπλώνεται από τη μία χώρα στην άλλη, γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι καμιά μόνιμη και σταθερή ειρήνη και ευημερία δεν μπορεί να γίνει εφικτή αν οι λαοί της περιοχής δεν διώξουν τους ιμπεριαλιστές και δεν ανατρέψουν τα αντιδραστικά τους καθεστώτα, μαζί με το καπιταλιστικό σύστημα που γεννά αυτή τη βαρβαρότητα.
Μάιλς Γκόρντον
Σύνοψη – μετάφραση από www.marxist.com: Η.Κ.