Ο πόλεμος του Τραμπ στο Ιράν ήταν εξαιρετικά αντιδημοφιλής από την αρχή. Το 60% των Αμερικανών είχε ταχθεί ενάντια στον πόλεμο. Εκατομμύρια φτωχοί Αμερικάνοι ψήφισαν τον Τραμπ ως τον «Πρόεδρο της Ειρήνης» και εκείνον που θα έφερνε ξανά καλοπληρωμένες δουλειές στη χώρα. Αντί γι’ αυτό είχαμε τον μεγαλύτερο πόλεμο των τελευταίων χρόνων, την άμεση άνοδο του πληθωρισμού και τη χειροτέρευση του βιοτικού επιπέδου των εργαζόμενων και των φτωχών στις ΗΠΑ.
Πέρα από την αντίθεση στον πόλεμο, το 52% των Αμερικάνων πιστεύει ότι ο πόλεμος δεν ήταν παρά ένας αντιπερισπασμός από το σκάνδαλο Έπσταϊν. Εκατομμύρια άνθρωποι συνδέουν πλέον άμεσα την κατάσταση της εργατικής τάξης στο εσωτερικό, την ιμπεριαλιστική λεηλασία στο εξωτερικό, και την ύπαρξη μία παρασιτικής άρχουσας τάξης που της έχουν αποδώσει το όνομα η «τάξη του Έπσταϊν». Αυτά είναι εξαιρετικά προχωρημένα συμπεράσματα!
Ενώ η «τάξη του Έπσταϊν» συγκεντρώνει αμύθητα πλούτη και μένει στο απυρόβλητο για τα εγκλήματα που έχει διαπράξει, η κατάσταση της εργατικής τάξης χειροτερεύει. Ακόμη και πριν από αυτόν τον πόλεμο, οι εργάτες κατέφευγαν σε εξαιρετικά απεγνωσμένα μέτρα για να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους. Για παράδειγμα, από το 2015, ο αριθμός των Αμερικανών που αναγκάζονται να πουλήσουν πλάσμα αίματος έχει αυξηθεί 235%. Στην ήδη δύσκολη αυτή κατάσταση ήρθε να προστεθεί η άνοδος του πληθωρισμού που επιδεινώθηκε από τον πόλεμο στο Ιράν.
Ο Τραμπ επιδιώκει να μείνει στην Ιστορία ως ένας από τους «μεγάλους Προέδρους» των ΗΠΑ, ως ο Πρόεδρος που έφερε πίσω θέσεις εργασίας, σταμάτησε την παρακμή των ΗΠΑ και τακτοποίησε τους λογαριασμούς του με τη Βενεζουέλα, την Κούβα, το Ιράν, κάνοντας αυτό που κανένας άλλος Πρόεδρος δεν τόλμησε να κάνει μέχρι τώρα. Όταν εξελέγη για τη δεύτερη θητεία του το 2024, πολλοί, ακόμα και στη λεγόμενη Αριστερά, φάνηκαν επίσης να πιστεύουν ότι θα τα κατάφερνε. Βυθίστηκαν σε απόγνωση, πιστεύοντας ότι η εκλογή του σηματοδοτούσε μια παρατεταμένη στροφή προς τα δεξιά.
Ωστόσο, όπως επανειλημμένα εξηγήσαμε, η εκλογή Τραμπ δεν εξέφραζε μια αποφασιστική στροφή της κοινωνίας στα δεξιά. Αξιοποίησε προσωρινά ένα κύμα ταξικής οργής ενάντια στο κατεστημένο. Η παταγώδης αποτυχία να πραγματοποιήσει τις υποσχέσεις του, προετοιμάζει μια απότομη στροφή του πολιτικού εκκρεμούς στ’ αριστερά. Τα πρώτα σημάδια μιας τέτοιας στροφής είναι η εκλογή Μαμντάνι στη Ν. Υόρκη και το πρόσφατο μαζικό κίνημα στη Μινεάπολη.
Μπεν Κάρι
Μετάφραση – σύνοψη από την ιστοσελίδα www.marxist.com: Η.Κ.