Η αποφυλάκιση του ναζιστή Ηλία Κασιδιάρη στις 15/9/2026 από τις φυλακές Δομοκού όπου εξέτιε την ποινή του για διεύθυνση της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης «Χρυσή Αυγή» συνοδεύτηκε από πολιτικές δηλώσεις που έκανε έξω από τις φυλακές μπροστά σε δεκάδες υποστηρικτές του.
Ο Κασιδιάρης είχε καταδικαστεί σε 13 έτη κάθειρξη, αλλά αποφυλακίστηκε σε μόλις 7 έτη, καθώς υποτίθεται εργάστηκε κατά τη διάρκεια της έκτισης της ποινής του με αποτέλεσμα να αποφυλακιστεί 6 έτη νωρίτερα. Φυσικά το κράτος δεν έδειξε την ίδια ευαισθησία στον Αλ. Γιωτόπουλο που αποφυλακίστηκε για λίγες μόνο ημέρες τον Μάιο και μετά επέστρεψε στις φυλακές, καθώς η Ντόρα Μπακογιάννη θεώρησε πως «δεν θα ήταν ωραίο να τον συναντήσουν τα παιδιά της στον δρόμο» με την απόφαση να αναιρείται από το δικαστήριο.
Ο ίδιος ο Κασιδιάρης τον περασμένο Μάιο αναφέρθηκε θρασύτατα στο γεγονός αποφυλάκισης του Γιωτόπουλου για να υποστηρίξει πως τα δικαστήρια δήθεν καλομεταχειρίστηκαν τον Γιωτόπουλο, ενώ τάχα δεν έδειξαν την ίδια μεταχείριση προς τον ίδιο! Βέβαια παρέλειψε να αναφέρει πως ο Γιωτόπουλος ήταν στη φυλακή για 25 χρόνια χωρίς καν άδεια.
Επιπλέον, ο αρχιναζιστής στις δηλώσεις του ανέφερε ότι θα δημιουργήσει νέο κόμμα για τη συμμετοχή του στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. Στις 21 Σεπτεμβρίου είπε πως στηρίζει το κόμμα «Συμμαχία Ελλήνων» των τριών βουλευτών που είχαν εκλεγεί με το κόμμα «Σπαρτιάτες» στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές και αποχώρησαν από αυτό.
Η στάση της αστικής τάξης έναντι των φασιστών
Σε αυτή τη φάση η αστική τάξη επιδιώκει να περιορίσει την εκλογική παρουσία των φασιστών, όχι επειδή τρέφει δημοκρατικά και αντιφασιστικά αισθήματα, αλλά επειδή υπολογίζει ότι η είσοδός τους στη Βουλή μπορεί να περιπλέξει τους πολιτικούς της σχεδιασμούς και τη διαμόρφωση σταθερών κυβερνητικών συσχετισμών. Η συμμετοχή τέτοιων κομμάτων στις εκλογές μπορεί να «κόψει» ψήφους από ακροδεξιά δημαγωγικά κόμματα, όπως αυτό του Βελόπουλου, τα οποία θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε μελλοντικές κυβερνήσεις συνεργασίας με τη ΝΔ.
Αντίστοιχη ήταν η στάση του κράτους και της τότε κυβέρνησης Σαμαρά έναντι της Χρυσής Αυγής μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα τον Σεπτέμβρη του 2013. Η αντίδραση του εργατικού κινήματος και της νεολαίας μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα τον Σεπτέμβρη του 2013 δημιούργησε μια νέα πολιτική πραγματικότητα, μέσα στην οποία η ανοχή απέναντι στη δράση της Χρυσής Αυγής έγινε πολύ πιο δύσκολο να συνεχιστεί. Μέχρι τότε, τα ΜΜΕ προέβαλλαν καθημερινά στελέχη της και τμήματα του ελληνικού κεφαλαίου αξιοποιούσαν τους φασίστες εναντίον του εργατικού κινήματος και αριστερών αγωνιστών. Μετά τη δολοφονία του Φύσσα, η στάση του κράτους απέναντι στη Χρυσή Αυγή άλλαξε, καθώς η δράση της είχε πλέον προκαλέσει μαζικές αντιδράσεις και ενίσχυε την ανάπτυξη του αντιφασιστικού κινήματος.
Αυτό βεβαίως, καθόλου δεν σημαίνει, ότι οι φασίστες δεν μπορούν να αξιοποιούνται από την άρχουσα τάξη για την τρομοκράτηση του εργατικού κινήματος. Η αστική τάξη δεν είναι «γενικά» αντίθετη στη συμμετοχή των φασιστών στις εκλογές ή στη Βουλή. Η στάση της απέναντί τους καθορίζεται κάθε φορά από τους πολιτικούς συσχετισμούς και τις ανάγκες του συστήματος. Επομένως, δεν μπορούμε να θεωρούμε δεδομένο ότι η συμμετοχή τους στις εκλογές θα απαγορεύεται γενικά από εδώ και πέρα.
Η περίφημη τροπολογία Βορίδη ψηφίστηκε από τους κυβερνητικούς βουλευτές το 2023 για το μπλοκάρισμα της συμμετοχής του κόμματος «Έλληνες» του Κασιδιάρη στις εκλογές εκείνου του έτους. Ο Κασιδιάρης, ωστόσο, για να παρακάμψει αυτό το εμπόδιο στις δεύτερες εκλογές του Ιουνίου 2023 υποστήριξε το άγνωστο μέχρι τότε φασιστικό μόρφωμα «Σπαρτιάτες», το οποίο κατάφερε να εκλέξει βουλευτές. Η «αντισυστημικότητα» του Κασιδιάρη αποκαλύφθηκε πως δεν είναι γνήσια ύστερα από τη στάση βουλευτών που είχαν εκλεγεί με τους «Σπαρτιάτες» όταν άρχισαν να στηρίζουν την κυβέρνηση σε διάφορα νομοσχέδια. Υπερψήφισαν τον κρατικό προϋπολογισμό του 2025 αλλά και το νομοσχέδιο για τη θέσπιση της 13ωρης εργασίας τον Οκτώβρη του 2025.
Τόσο «αντισυστημικοί» αποδείχθηκαν οι κάθε είδους εθνικιστές και φασίστες με «προεξάρχοντα» αυτού του ακροδεξιού «θιάσου» τον Ηλία Κασιδιάρη! Όλα αυτά έδειξελαν στην πράξη τον πολιτικό τους ρόλο και τη σχέση τους με το υπάρχον πολιτικό σύστημα.
Η συμμετοχή του Κασιδιάρη στις εκλογές
Με βάση το ισχύον νομικό πλαίσιο και το προηγούμενο των «Σπαρτιατών», το ζήτημα της συμμετοχής του Κασιδιάρη στις επόμενες εκλογές δεν εξαρτάται μόνο από την πρόθεσή του να ιδρύσει νέο κόμμα, αλλά και από το αν ο εκλογικός συνδυασμός που θα στηρίξει θα γίνει δεκτός από τον Άρειο Πάγο. Η εφαρμογή των σχετικών διατάξεων μπορεί να οδηγήσει σε αποκλεισμό ενός συνδυασμού που θεωρείται ότι συνδέεται με τον Κασιδιάρη.
Η τροπολογία Βορίδη είναι ένας αντιδραστικός νόμος και οι επαναστάτες κομμουνιστές αντιτίθενται σε αυτήν. Ο συγκεκριμένος νόμος, όπως και γενικότερα αντίστοιχοι νόμοι που περνούν από αστικές κυβερνήσεις για τον περιορισμό των δικαιωμάτων εκλέγειν και εκλέγεσθαι, μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά των κομμουνιστών και των εργατικών κομμάτων στο μέλλον. Πρακτικά, διευρύνεται ο ρόλος του Αρείου Πάγου στον έλεγχο των εκλογικών συνδυασμών με βάση το αν θεωρείται ότι απειλούν τη «Δημοκρατία», δηλαδή το αστικό καθεστώς. Εάν η εξουσία της αστικής τάξης απειληθεί σοβαρά από το εργατικό κίνημα, ένα τέτοιο πλαίσιο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και εναντίον της συμμετοχής των κομμουνιστών στις εκλογές. Μια κυβέρνηση των εργαζομένων θα πρέπει να καταργήσει αυτόν τον νόμο και να θεσπίσει έναν νόμο που θα απαγορεύει ρητά τις φασιστικές οργανώσεις και τη δράση τους.
Αυτό που απασχολεί χιλιάδες αριστερούς αγωνιστές είναι η δράση των φασιστικών συμμοριών, που ενδέχεται να ενισχυθεί το επόμενο διάστημα, αλλά και η συμμετοχή του κόμματος Κασιδιάρη στις εκλογές. Ο Κασιδιάρης επιδιώκει να συσπειρώσει γύρω από την οργάνωσή του τους υποστηρικτές που διατηρεί στον πυρήνα των πρώην και νυν στελεχών της Χρυσής Αυγής. Ύστερα από τη φυλάκισή του και τον αποκλεισμό του από τις εκλογές, το «αντισυστημικό» προφίλ που καλλιεργεί μπορεί να ενισχυθεί. Αυτό δημιουργεί μια πραγματική απειλή για το εργατικό κίνημα και τη νεολαία.
Πώς αντιμετωπίζεται η φασιστική απειλή;
Πώς μπορούμε, όμως, να αντιμετωπίσουμε τη φασιστική απειλή; Τα δικαστήρια και εν γένει το αστικό κράτος δεν μπορούν να αποτελέσουν την απάντηση στη δράση των φασιστών. Οι φασιστικές οργανώσεις έχουν ιστορικά αξιοποιηθεί από την άρχουσα τάξη για να τρομοκρατήσουν και να χτυπήσουν το εργατικό κίνημα. Η παλιά οργάνωση του Κασιδιάρη, η Χρυσή Αυγή, έχει συνδεθεί με επιθέσεις εναντίον εργατικών και συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων, μεταξύ άλλων στη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη του Περάματος, καθώς και με την επίθεση στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ λίγες ημέρες πριν από τη δολοφονία του Φύσσα. Ακόμα και τη στιγμή της δολοφονίας του Φύσσα, οι αστυνομικοί που βρίσκονταν κοντά δεν απέτρεψαν τη δολοφονική επίθεση.
Η αντιμετώπιση των φασιστών απαιτεί ανεξάρτητη μαζική οργάνωση και δράση του εργατικού κινήματος, τόσο απέναντι στις φασιστικές οργανώσεις όσο και απέναντι στις πολιτικές που αφήνουν χώρο στη δράση τους. Συνεπώς, το εργατικό κίνημα και οι μαζικές του οργανώσεις, τα συνδικάτα και τα εργατικά κόμματα, θα πρέπει να οργανώσουν συλλογικά την περιφρούρηση των κινητοποιήσεων και των χώρων δράσης τους απέναντι στις φασιστικές επιθέσεις.
Οι φασιστικές συμμορίες θα επανέλθουν στο προσκήνιο καθώς η καπιταλιστική κρίση θα βαθαίνει και θα ενισχυθεί η ταξική και πολιτική πόλωση. Για τον λόγο αυτό, το ζήτημα της οργανωμένης αντιμετώπισης της φασιστικής δράσης από το μαζικό εργατικό κίνημα παραμένει κρίσιμο, με την οργάνωση της περιφρούρησης στους χώρους δουλειάς, στις σχολές και στις γειτονιές.
Για τους επαναστάτες κομμουνιστές, μόνο ύστερα από την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας μπορεί να εξασφαλιστεί η οριστική εξάλειψη του ρατσισμού, της μισαλλοδοξίας και του φασισμού. Συνεπώς, ο αντιφασιστικός αγώνας θα πρέπει να συνδυαστεί με τον αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό που γεννάει και τρέφει τον φασισμό.
Κωνσταντίνος Αυγέρος