Το Παγκόσμιο Σχολείο Κομμουνισμού 2026 ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία στις 7/8. Ήταν η μεγαλύτερη εκδήλωση που έχει πραγματοποιήσει ποτέ η Επαναστατική Κομμουνιστική Διεθνής (RCI). Περισσότεροι από 10.000 άνθρωποι από όλο τον κόσμο παρακολούθησαν το Σχολείο, μεταξύ των οποίων 500 με φυσική παρουσία.
Σύντροφοι και συντρόφισσες γραφτήκαν για να συμμετάσχουν στο Σχολείο μας από περισσότερες από 130 χώρες, με 4.400 από αυτούς να δηλώνουν την πρόθεση τους να ενταχθούν στην RCI.
Σύντροφοι οργάνωσαν συλλογικές προβολές του Παγκόσμιου Σχολείου από το Ντάλας μέχρι το Δελχί, με εκατοντάδες ανθρώπους να συμμετέχουν. Στη Δανία, οι σύντροφοι οργάνωσαν ένα «Σκανδιναβικό Σχολείο» για την παρακολούθηση του Παγκόσμιου Σχολείου, πλαισιωμένο από αθλητισμό, μουσική και δραστηριότητες. Το ελβετικό τμήμα της RCI οργάνωσε μία κατασκήνωση με 130 άτομα στις Άλπεις από όπου παρακολούθησαν τις συζητήσεις του Παγκόσμιου Σχολείου.
Το Παγκόσμιο Σχολείο χαρακτηρίστηκε από επαναστατική αισιοδοξία και αποφασιστικότητα, ακριβώς επειδή ήταν ένα σχολείο ξεκάθαρων ιδεών και προοπτικών.
Το σύνθημα του σχολείου ήταν «Η δύναμη των ιδεών». Σε διάστημα μιας εβδομάδας συζητήσεων, καλύφθηκαν περισσότερα από 20 διαφορετικά θέματα που μεταδόθηκαν ζωντανά σε ολόκληρο τον κόσμο.
Το Παγκόσμιο Σχολείο Κομμουνισμού αναμφίβολα θα αποδειχθεί εφαλτήριο για την περαιτέρω ανάπτυξη της RCI, καθώς θέτουμε ως άμεσο στόχο να γίνουμε 10.000 οργανωμένοι επαναστάτες κομμουνιστές και κομμουνίστριες διεθνώς.
Ίσως κανένα άλλο στοιχείο δεν αποτυπώνει με μεγαλύτερη ακρίβεια την κατεύθυνση προς την οποία οδεύει η Διεθνής μας μετά την ολοκλήρωση αυτού του Σχολείου από την εκπληκτική οικονομική εξόρμηση στην οποία συγκεντρώσαμε περισσότερα από 700.000 ευρώ.
Η παρακμή και η πτώση ενός συστήματος
Το Σχολείο άνοιξε με την εισήγηση του Άλαν Γουντς, ηγετικού στελέχους και θεωρητικού της RCI, ο οποίος ανέλυσε την ταραχώδη παγκόσμια κατάσταση μέσα στην οποία ζούμε.
Ξεκίνησε παραλληλίζοντας τον κόσμο μας με τις τελευταίες ημέρες της αρχαίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και με τη χαοτική κατάρρευση της φεουδαρχίας. Όπως και τότε, ο κόσμος μοιάζει να καταρρέει με πολέμους, λιμούς και γενοκτονίες, ενώ μια διεφθαρμένη, παρασιτική ελίτ γίνεται πλουσιότερη από ποτέ.
Για πολλούς, έμοιαζε σαν να ήταν το τέλος του κόσμου. Όμως, όπως εξήγησε ο Άλαν: «Δεν ήταν το τέλος του κόσμου. Ήταν το τέλος ενός συγκεκριμένου κοινωνικοοικονομικού συστήματος».
Η κατάρρευση του βιοτικού επιπέδου, ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος, η γενοκτονίες, τα σκάνδαλα όπως αυτό του Έπσταϊν, η λιτότητα — πίσω από όλα αυτά τα τρομακτικά συμπτώματα εξήγησε ο Άλαν, βρίσκεται το γεγονός ότι ο καπιταλισμός έχει πάψει εδώ και καιρό να προχωρά την ανθρωπότητα προς τα εμπρός.
Όμως αυτή η φρικιαστική κατάσταση έχει σοβαρές επιπτώσεις στη συνείδηση των εργατών, της νεολαίας και των φτωχών σε ολόκληρο τον κόσμο. Την ώρα που διεξαγόταν το Σχολείο, ένας επαναστατικός αγώνας ζωής και θανάτου εκτυλισσόταν στο υπό πακιστανική κατοχή Κασμίρ. Ο σύντροφος Πάρας, ηγετικό στέλεχος του πακιστανικού τμήματος της RCI, περιέγραψε τη γενναιότητα των μαζών:
«Έχουν χάσει τον φόβο τους για τον θάνατο. Οι μητέρες φιλούν τα μέτωπα των γιων τους και τους στέλνουν στη μάχη ενάντια στη βαρβαρότητα της κρατικής καταστολής».
Το Σχολείο έστειλε μήνυμα διεθνιστικής αλληλεγγύης στις μάζες του Κασμίρ.
«Όταν οι μάζες κινητοποιούνται, καμία δύναμη στη γη δεν μπορεί να τις σταματήσει», εξήγησε ο Πάρας. Όμως στο Κασμίρ, όπως και σε όλες τις επαναστάσεις, «χρειάζονται επίσης μια ηγεσία που μπορεί να τις οδηγήσει στη νίκη, και αυτή σήμερα λείπει από το Κασμίρ».
Το πιο επείγον καθήκον μας είναι να οικοδομήσουμε αυτή την ηγεσία σε κάθε χώρα του πλανήτη.
Οι συνθήκες είναι πολύ ευνοϊκές. Η υποστήριξη στις κομμουνιστικές ιδέες αυξάνεται παντού. Ο Αντόνιο Μπάλμερ, ηγετικό στέλεχος των Επαναστατών Κομμουνιστών Αμερικής, για παράδειγμα, επικαλέστηκε μια δημοσκόπηση σύμφωνα με την οποία το 21% των Αμερικανών έχει θετική άποψη για τον κομμουνισμό, με το ποσοστό αυτό να φτάνει το 38% στους νέους. Και όλα αυτά στις ΗΠΑ, στην χώρα του αντικομουνισμού και την πιο ισχυρή ιμπεριαλιστική δύναμη του πλανήτη!
Η δύναμη των ιδεών
Εν μέσω αυτής της εποχής πολέμων, επαναστάσεων και αντεπαναστάσεων, μπορεί να προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι κομμουνιστές αφιέρωσαν μια ολόκληρη εβδομάδα σε πολιτικές και θεωρητικές συζητήσεις πάνω σε θέματα όπως η τέχνη, η φιλοσοφία και η ιστορία.
Ο Άλαν σημείωσε ότι εν μέσω της φρίκης του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Λένιν αφιερώθηκε στη μελέτη του γερμανού φιλοσόφου Χέγκελ. Το έκανε αυτό, όχι από κάποιο αφηρημένο ενδιαφέρον, αλλά προετοιμαζόμενος για την Οκτωβριανή Επανάσταση κι εμείς πρέπει να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του.
Οι περισσότερες από 20 συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της εβδομάδας κάλυψαν ένα μεγάλο εύρος της μαρξιστικής θεωρίας. Συζητήσεις όπως «Πολυπολικότητα και Μαρξισμός: Πώς οι Κομμουνιστές Πολεμούν τον Ιμπεριαλισμό» και «1929 και η Μεγάλη Ύφεση» προετοίμασαν τους συντρόφους να απαντήσουν σε φλέγοντα ερωτήματα που ανακύπτουν σήμερα για τους νέους επαναστάτες.
Άλλες συζητήσεις, όμως, όπως «Μαρξισμός και Τέχνη» και «Σοστακόβιτς: Η Μουσική Φωνή της Ρωσικής Επανάστασης», είχαν ως στόχο να μυήσουν νέους και παλιούς κομμουνιστές στους θησαυρούς του ανθρώπινου πολιτισμού που σήμερα αποτελούν προνόμιο μιας μειοψηφίας. Ο Άλαν ολοκλήρωσε την ομιλία του για τον «Μαρξισμό και την Τέχνη» λέγοντας:
«Δεν πρέπει να είμαστε στενόμυαλοι. Πρέπει να αγκαλιάσουμε με όλη μας την καρδιά και ολόψυχα το σύνολο του ανθρώπινου πολιτισμού, το σύνολο της ανθρώπινης ζωής. Πρέπει να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας προς το μεγάλο έπαθλο: την τελική νίκη του προλεταριάτου και την εγκαθίδρυση μιας παγκόσμιας κομμουνιστικής κοινότητας, όπου η τέχνη και ο πολιτισμός θα γίνουν επιτέλους κτήμα ολόκληρου του λαού».
Το Σχολείο καταπιάστηκε επίσης με σημαντικά ιστορικά ζητήματα. Την ώρα που ο Τραμπ γιόρταζε την 250ή επέτειο των ΗΠΑ με επιδείξεις και αγώνες πάλης, οι Επαναστάτες Κομμουνιστές της Αμερικής (RCA) την γιόρτασαν μελετώντας σε βάθος αυτό το επαναστατικό γεγονός, το οποίο έχει εδώ και καιρό διαστρεβλωθεί από την αμερικανική άρχουσα τάξη. Ο Τζον Πίτερσον, ηγετικό στέλεχος των RCA, παρουσίασε το βιβλίο του, «Επανάσταση και Αντεπανάσταση στην Αμερική: Μια Μαρξιστική Προοπτική».
Αντίστοιχα, ο Μπεν Γκλινιέτσκι μίλησε για τη βρετανική Γενική Απεργία, η οποία πριν από 100 χρόνια έφτασε στα πρόθυρα να οδηγήσει τη Βρετανία στην επανάσταση. Ενώ η βρετανική άρχουσα τάξη έχει θάψει ολοκληρωτικά αυτή την καθοριστική στιγμή στην ιστορία της εργατικής τάξης, εμείς οι κομμουνιστές διεκδικούμε την κληρονομιά της.
Βαδίζοντας μαζί με την ιστορία
Την τελευταία ημέρα, ο Μπεν Κάρι — από τη Διεθνή Γραμματεία της RCI – αναφέρθηκε στα μεγάλα άλματα που έχει πραγματοποιήσει η RCI μέχρι σήμερα.
Το φετινό Παγκόσμιο Σχολείο ήταν ποιοτικά διαφορετικό από ό,τι στο παρελθόν. Ο Μπεν εξήγησε ότι, καθώς τα παγκόσμια γεγονότα κινούνται προς την κατεύθυνση της επανάστασης και καθώς αυτό αντανακλάται στη συνείδηση της τάξης μας, η Διεθνής μας θα κάνει μεγαλύτερα βήματα μπροστά. Πλέον βαδίζουμε μαζί με την ιστορία.
Το 2023, η RCI εντόπισε σωστά την αυξανόμενη τάση υποστήριξης προς τον κομμουνισμό, ιδιαίτερα στη νεολαία. Τότε, όταν ξεκινήσαμε την καμπάνια «Είσαι κομμουνιστής; Οργανώσου» και υψώσαμε με τόλμη τη σημαία του κομμουνισμού, ήμασταν 4.400 σύντροφοι. Σήμερα, μετά από τρία χρόνια αφοσιωμένης δουλειάς των συντρόφων της RCI διεθνώς, είμαστε 8.700 μέλη.
Από την ίδρυση της RCI το 2024, 15 από τα τμήματά μας έχουν αυξηθεί κατά περισσότερο από 25%, επτά τμήματα έχουν αυξηθεί κατά περισσότερο από 50%, ενώ τρία έχουν υπερδιπλασιαστεί. Ένα από αυτά, το μεξικανικό τμήμα, έχει τριπλασιαστεί σε μέγεθος, από 111 συντρόφους το 2021, έχουμε εκτοξευθεί στους 650 σήμερα.
Ποιο είναι το μυστικό; Όπως εξήγησε o Αντρέα από το ιρλανδικό τμήμα της RCI — το οποίο επίσης έχει αναπτυχθεί ραγδαία, από 11 σε 82 μέλη μέσα σε τρία χρόνια:
«Δεν υπάρχει κάποια μαγική συνταγή… Είναι οι αντικειμενικές συνθήκες που ωθούν χιλιάδες νέους ανθρώπους προς την κατεύθυνση του κομμουνισμού. Και αυτό, σε συνδυασμό με την έμφαση στη μαρξιστική θεωρία και τις προοπτικές, έναν τολμηρό προσανατολισμό προς τη νεολαία και την αποφασιστικότητα να πετύχουμε όλους τους στόχους που θέτουμε στον εαυτό μας».
Όμως δεν επιδιώκουμε απλώς να οικοδομήσουμε μια μεγάλη οργάνωση. Τα καθήκοντά μας είναι τεράστια. Όπως εξήγησε ο Χαμίντ Αλιζαντέχ από τη Διεθνή Γραμματεία, «βρισκόμαστε σε έναν αγώνα για να ηγηθούμε του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος!»
Ήδη, οι σύντροφοί μας εμπλέκονται σε τεράστιες ταξικές μάχες — όπως οι σύντροφοι στη Μινεάπολη, που παρενέβησαν στη γενική απεργία ενάντια στην ICE, ή το πακιστανικό τμήμα, το οποίο, όπως εξήγησε ο Χαμίντ, «προσπαθεί να χτίσει το κόμμα μέσα σε αυτή τη δίνη της επανάστασης και της αντεπανάστασης» στο Κασμίρ.
Το πιο σημαντικό μας καθήκον είναι να μετατρέψουμε τους εκατοντές νεαρούς επαναστάτες και επαναστάτριες σε εκπαιδευμένους επαγγελματίες επαναστάτες. Σε Μπολσεβίκους.
Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να το πετύχουμε αυτό: να εμπνεύσουμε και να οπλίσουμε τους συντρόφους με τις επαναστατικές ιδέες του μαρξισμού.
«Υπάρχει ένα νήμα που συνδέει τον καθένα από εμάς με την ιστορία, αλλά υπάρχουν επίσης ένα εκατομμύριο άλλα νήματα. Ο μαρξισμός δεν αφορά στενά την πολιτική και την ταξική πάλη. Περιλαμβάνει την τέχνη, την ποίηση και τη λογοτεχνία, την επιστήμη, την αρχαία ιστορία, τη φιλοσοφία. Περιλαμβάνει κάθε πεδίο της ανθρώπινης γνώσης και εμπειρίας. Ο μόνος τρόπος να αναδείξουμε γνήσια μαρξιστικά στελέχη είναι να διευρύνουμε τη συζήτηση των ιδεών στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό».
Στη βάση αυτών των ιδεών, σε ολόκληρο τον κόσμο, οι διάφορες ομάδες και τα τμήματα της RCI βαδίζουν προς τα εμπρός.
Οι συνθήκες προετοιμάζουν την παγκόσμια επανάσταση. Εμείς προετοιμαζόμαστε επίσης. Όμως έχουμε μπροστά μας ένα μακρύ δρόμο μέχρι να πετύχουμε το στόχο μας, την οικοδόμηση ισχυρών επαναστατικών κομμουνιστικών κομμάτων σε κάθε χώρα του πλανήτη ικανών να παίξουν το ρόλο που έπαιξε το Μπολσεβίκικο Κόμμα το 1917. Κάθε σύντροφος και συντρόφισσα της RCI δουλεύει για την πραγματοποίηση αυτού του καθήκοντος. Το «Παγκόσμιο Σχολείου του Κομμουνισμού» ήταν ακόμα ένας σταθμός στο δρόμο προς αυτό το στόχο. Αν συμφωνείς με αυτές τις ιδέες, μη μένεις παθητικός παρατηρητής. Γίνε μέλος της Επαναστατικής Κομμουνιστικής Διεθνούς.
Επαναστατική Κομμουνιστική Διεθνής
10 Αυγούστου 2026
Παρακολούθησε τις ομιλίες του Παγκόσμιου Σχολείου του Κομμουνισμού:
Ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και ταξική πάλη: προοπτικές για την παγκόσμια επανάσταση
Ο πολυπολικός κόσμος και ο μαρξισμός: πώς οι κομμουνιστές παλεύουν ενάντια στον ιμπεριαλισμό
Οδεύει ο κόσμος προς τον φασισμό;
Η άνοδος και η παρακμή της σοσιαλδημοκρατίας
Η «παραλίγο επανάσταση» της Βρετανίας: η Γενική Απεργία του 1926
Πρόοδος, παρακμή και η μαρξιστική αντίληψη της ιστορίας
Λένιν και Τρότσκι: τι πραγματικά υποστήριζαν
Στην υπεράσπιση του Διαφωτισμού
Η καταγωγή της μαρξιστικής πολιτικής οικονομίας
Ο Ούγκο Τσάβες και η Μπολιβαριανή Επανάσταση
Φιλοσοφία και επιστήμη: μια νέα εποχή στην κοσμολογία
250 χρόνια από την πρώτη αμερικανική επανάσταση
Υπερασπιστείτε την Κουβανική Επανάσταση!
Γαλλία 1936: μεταρρύθμιση ή επανάσταση;
Ο αντιιμπεριαλισμός του Μάο: διδάγματα για το σήμερα
Η «τάξη των Έπσταϊν» αποκαλύπτεται: η ηθική τους και η ηθική μας
Ροζάβα: γιατί ηττήθηκε η επανάσταση;