Οι εκλογές της 24ης Μαρτίου σηματοδότησαν μια μεγάλη κατάρρευση του «πολιτικού κέντρου» στη Δανία, με τον κυβερνητικό συνασπισμό SVM να καταγράφει σημαντική πτώση.
Οι Σοσιαλδημοκράτες υπέστησαν μια ιστορική ήττα, χάνοντας σημαντικό ποσοστό ψήφων και αξιοπιστία μετά από χρόνια καπιταλιστικής διαχείρισης. Το Venstre (Φιλελεύθερο Κόμμα) κατέγραψε επίσης το χειρότερο αποτέλεσμα στην ιστορία του, γεγονός που αντανακλά τη γενικευμένη δυσαρέσκεια προς τα παραδοσιακά κόμματα.
Οι εκλογές ανέδειξαν έντονη πολιτική πόλωση, με τις ψήφους να μετακινούνται προς τα άκρα, τόσο αριστερά, όσο και δεξιά. Παρότι κόμματα όπως το Σοσιαλιστικό Λαϊκό Κόμμα (SF) και η Κόκκινο-Πράσινη Συμμαχία κατέγραψαν άνοδο, αυτή οφειλόταν κυρίως σε ψήφο διαμαρτυρίας και όχι σε ουσιαστικό ενθουσιασμό. Το Λαϊκό Κόμμα αναδείχθηκε η ισχυρότερη δύναμη, αξιοποιώντας ζητήματα καθημερινότητας όπως η αύξηση των τιμών.
Κεντρικό στοιχείο ήταν η αντίληψη ότι όλα τα κόμματα είναι ουσιαστικά ίδια. Ακόμα και τα παραδοσιακά αριστερά κόμματα θεωρούνται συμβιβασμένα λόγω της προσέγγισής τους προς το πολιτικό κέντρο. Τα αποτελέσματα οδήγησαν σ’ ένα κατακερματισμένο κοινοβούλιο με αδύναμα κόμματα. Αυτό δημιουργεί σοβαρά εμπόδια στην εφαρμογή των αντιμεταρρυθμίσεων που έχει ανάγκη το κεφάλαιο.
Αντρέας Νόργκαρντ (μέλος του Δανέζικου τμήματος της RCI)
Μετάφραση από την ιστοσελίδα www.marxist.com: Αλκίνοος Νάτσης