Η στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ και του ισραηλινού κράτους-δολοφόνου στο Ιράν με την υποστήριξη των συντριπτικά περισσότερων κρατών του Δυτικού ιμπεριαλισμού, συνιστά ένα ακόμα ειδεχθές έγκλημα στον βωμό των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Ο κεντρικός σκοπός της ιμπεριαλιστικής επίθεσης στο Ιράν είναι η επιβολή στη χώρα ενός άλλου καθεστώτος, που θα ευθυγραμμιστεί με τα αμερικανικά και ισραηλινά συμφέροντα και στόχους στην περιοχή της Μέσης Ανατολής.
Τα ψέματα των ιμπεριαλιστών και τα αληθινά τους κίνητρα
Πίσω από τα ψεύτικα προσχήματα που συνοδεύουν τις επίσημες δηλώσεις του Τραμπ και του Νετανιάχου, κρύβονται κυρίως η επιδίωξη για το σταμάτημα κάθε αξιοσημείωτης επιρροής στην περιοχή της κύριας ανταγωνίστριας των ΗΠΑ, της Κίνας, αλλά και της Ρωσίας, η σταθεροποίηση του κυρίαρχου ρόλου του επισφαλούς σιωνιστικού καθεστώτος στο Ισραήλ, και οι γενικότερες ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις για έλεγχο των ενεργειακών πόρων και των δρόμων μεταφοράς της ενέργειας και των εμπορευμάτων.
Η επίκληση του προσχήματος του «πυρηνικού προγράμματος του Ιράν» είναι ένα προκλητικό «φύλλο συκής» για τα βρώμικα κίνητρα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και του Ισραήλ. Γιατί οι ΗΠΑ και το Ισραήλ, είναι γνωστό ότι διαθέτουν ένα εξελιγμένο πυρηνικό οπλοστάσιο αδιαφορώντας για τους καταστροφικούς κινδύνους που αυτό εγκυμονεί για την ανθρωπότητα, ενώ μόλις πριν από λίγους μήνες, όταν βομβάρδισαν το Ιράν, ισχυρίζονταν ότι κατέστρεψαν τις πυρηνικές του εγκαταστάσεις.
Επίσης υποκριτική και ψεύτικη είναι και η επίκληση της ύπαρξης στο Ιράν μιας αιμοσταγούς θεοκρατικής δικτατορίας. Γιατί την ίδια στιγμή που οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές εμφανίζονται ως πολέμιοι της ιρανικής δικτατορίας, εξοπλίζουν και χρηματοδοτούν επί δεκαετίες εξίσου αντιδραστικά, απολυταρχικά και μοναρχικά καθεστώτα στην περιοχή της Μ. Ανατολής και του Περσικού Κόλπου και βέβαια, τον αρχι-τρομοκράτη και αρχι-δολοφόνο των Παλαιστινίων, το κράτος του Ισραήλ. Αυτοί οι ψευτοδημοκράτες αδιαφορούν επιδεικτικά για τη θεμελιώδη αρχή της δημοκρατίας, η οποία επιβάλει το είδος της διακυβέρνησης μιας χώρας να ορίζεται αποκλειστικά από τον λαό της και από κανέναν εξωτερικό εισβολέα.
Τώρα πλέον βέβαια, ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, σύμφωνα με τη γνωστή τακτική του Τραμπ ιδιαίτερα κατά τη νέα του θητεία να εκφράζει ωμά και κυνικά τα σχέδια και τα κίνητρα που άλλοτε οι προκάτοχοί του συνήθιζαν να εκφράζουν με διπλωματία, επικλήσεις στο διεθνές δίκαιο και περισσή υποκρισία, δηλώνει δια του επικεφαλής του ότι «δεν επιθυμεί απαραίτητα έναν δημοκράτη» στην κορυφή του καθεστώτος στο Ιράν. Με αυτό τον τρόπο, αφοπλίζει οριστικά τους ψευτοφιλελεύθερους και ψευτοδημοκράτες αστούς της Δύσης που έσπευσαν να υπερασπίσουν τη νέα ιμπεριαλιστική εκστρατεία ως μια «αναγκαία ενέργεια εκδημοκρατισμού του Ιράν».
Ιμπεριαλιστική-σιωνιστική αλαζονεία και «ανώμαλη προσγείωση»
Ένα «παλιό καλό σχέδιο» είναι αυτό που καθοδηγεί τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό: αυτό της ανατροπής αντιαμερικανικών κυβερνήσεων για την αντικατάστασή τους με «μαριονέτες». Σήμερα, επί προεδρίας Τραμπ, ως αποτέλεσμα της αποδυνάμωσης του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού τα τελευταία χρόνια έναντι των ανταγωνιστών του και ιδιαίτερα έναντι της Κίνας, η εφαρμογή αυτού του διαχρονικού σχεδίου επιταχύνεται, γίνεται λιγότερο διπλωματική και βιαιότερη. Είναι ξεκάθαρο ότι η επιτυχία της πρόσφατης απόπειρας προκλητικής και βίαιης κυβερνητικής αλλαγής στη Βενεζουέλα και η νέα αποικιοποίησή της, τύφλωσε με αλαζονεία την κυβέρνηση Τραμπ και την έκανε (όπως ανοικτά ομολόγησε στις πρόσφατες δηλώσεις του ο Μάρκο Ρούμπιο) να πλειοδοτεί πλέον σε υποστήριξη στα ισραηλινά σχέδια για μια άμεση ανατροπή του ιρανικού καθεστώτος, ως μέρος της γενικής απόπειρας «εκκαθάρισης» όλων των εχθρικών στο Ισραήλ κυβερνήσεων της περιοχής.
Ωστόσο, αυτή η αλαζονεία φαίνεται πλέον ότι μπορεί να μετατραπεί σε «μπούμερανκ» και να έχει καταστροφικές συνέπειες για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Το ιρανικό καθεστώς, παρά την επιτυχία της ιμπεριαλιστικής απόπειρας αποκεφαλισμού δεκάδων κορυφαίων αξιωματούχων του, αποδεικνύεται ότι διαθέτει ισχυρά πυραυλικά αποθέματα και ακόμα μεγαλύτερα αποθέματα drones, αλλά και μεγαλύτερη από την αναμενόμενη ανθεκτικότητα μετά κι από τη βάρβαρη και παραδειγματική καταστολή της μαζικής εξέγερσης του περασμένου Γενάρη. Όλα αυτά σημαίνουν ότι η έκβαση του πολέμου είναι αβέβαιη και αμφίρροπη, παρά την προφανή τεχνολογική και στρατιωτική ανωτερότητα της ιμπεριαλιστικής αμερικανο-ισραηλινής συμμαχίας.
Καταστροφικός απολογισμός, διεθνείς συνέπειες
Ο απολογισμός της πρώτης βδομάδας του πολέμου είναι εύγλωττος για την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ερυθράς Ημισελήνου, ως το μεσημέρι της 6ης Μαρτίου ο μακάβριος απολογισμός από τις επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ μέσα στο Ιράν είχε φτάσει τους 1.332 νεκρούς. Σύμφωνα με τη UNICEF, στο ίδιο διάστημα, 200 παιδιά σκοτώθηκαν σε όλη τη Μέση Ανατολή. Σ’ αυτό το απάνθρωπο στατιστικό στοιχείο κυριαρχεί η εν ψυχρώ δολοφονία κατά την πρώτη μέρα του πολέμου 168 παιδιών σε σχολείο θηλέων, την οποία ακόμα και στρατιωτικοί ερευνητές του κράτους των ΗΠΑ αποδίδουν «πιθανότατα» στους αμερικανικούς βομβαρδισμούς.
Μόνο στον Λίβανο, όπου ο ισραηλινός στρατός επίσης διεξάγει βάρβαρους βομβαρδισμούς στο όνομα της συντριβής της φιλο-ιρανικής Χεζμπολάχ, οι νεκροί σύμφωνα με το Υπουργείο Υγείας της χώρας ως τις 8/3 είχαν φτάσει τους 394, μεταξύ των οποίων 83 παιδιά. Ταυτόχρονα, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες ανακοίνωσε ότι σχεδόν 100.000 άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί εντός του Λιβάνου και δεκάδες χιλιάδες Σύροι πρόσφυγες έχουν περάσει και πάλι πίσω τα σύνορα, χαρακτηρίζοντας την κατάσταση στην περιοχή «σοβαρή ανθρωπιστική έκτακτη κατάσταση». Μάλιστα, ο ακροδεξιός υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης του Νετανιάχου, Σμότριχ, δήλωσε προκλητικά στις 6/3 ότι «πολύ σύντομα, η Βηρυτός θα μοιάζει με την Χαν Γιούνις της Γάζας», φανερώνοντας την τρομοκρατική-δολοφονική μανία των σιωνιστών και σε αυτόν το νέο άνισο πόλεμο που κήρυξαν με θύμα τους λαούς της Μ. Ανατολής.
Όμως οι επιπτώσεις του πολέμου για την επιβολή ενός φιλικού στις ΗΠΑ και το Ισραήλ καθεστώτος στο Ιράν, είναι μεγάλες και οδυνηρές όχι μόνο για τη Μέση Ανατολή αλλά για τους λαούς ολόκληρου του κόσμου. Συνολικά 19 χώρες πλέον εμπλέκονται σ’ αυτόν τον πόλεμο, είτε με στρατιωτικές δυνάμεις, είτε ως «υποδοχείς» χτυπημάτων στο έδαφός τους. Ακόμα πιο εκτεταμένες είναι οι οικονομικές συνέπειες της εφαρμογής των ιμπεριαλιστικών σχεδίων ΗΠΑ και Ισραήλ σε παγκόσμιο επίπεδο. Η απότομη αύξηση στις τιμές της ενέργειας και η έναρξη μιας γενικευμένης αισχροκέρδειας με πρόσχημα τον πόλεμο σε όλα τα βασικά είδη για τη λαϊκή διαβίωση, αποτελώντας απειλή για τη συνολική διολίσθηση της παγκόσμιας οικονομίας σε μια νέα βαθιά ύφεση, είναι δυνατό σύντομα, στο καθημερινό βάσανο της ακρίβειας να προσθέσουν και την αβάστακτη μάστιγα της ανεργίας.
Παγκόσμιος αντι-ιμπεριαλιστικός αγώνας στην υπεράσπιση του ιρανικού λαού
Κάθε εργαζόμενος και νέος, κάθε πραγματικός δημοκράτης και πολέμιος του ιμπεριαλισμού, και αυτονόητα, κάθε συνειδητός κομμουνιστής, οφείλει να καταδικάσει αυτόν τον πόλεμο που ξεκίνησαν για τα δικά τους συμφέροντά ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και ο ισραηλινός του χωροφύλακας, και να παλέψει δραστήρια για να τερματιστεί αμέσως.
Για να ηττηθεί η αντιδραστική και βάρβαρη ιμπεριαλιστική επίθεση στον ιρανικό λαό και τη χώρα του, δεν αρκούν οι πολεμικές απαντήσεις ενός κράτους. Αυτή η επίθεση μπορεί να ηττηθεί με τον πιο γρήγορο και ασφαλή τρόπο, μόνο μέσα από μια δύναμη που θα υπερτερεί του αμερικανο-ισραηλινού ιμπεριαλισμού: την κοινή και συντονισμένη πάλη όλων εκείνων που πλήττονται άμεσα ή έμμεσα από την ιμπεριαλιστική επίθεση, δηλαδή του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας σε παγκόσμιο επίπεδο.
Στον αγώνα αυτόν, μπορούμε και πρέπει να εμπνευστούμε από το πρόσφατο μεγάλο και διεθνές κίνημα ενάντια στην ισραηλινή γενοκτονία στη Γάζα, το οποίο συνένωσε στη δράση μεγάλα τμήματα του εργατικού κινήματος και της πρωτοπόρας νεολαίας στις ΗΠΑ και την Ευρώπη. Τα εργατικά συνδικάτα και οι μαζικές οργανώσεις των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας θα πρέπει να καλέσουν κοινές, διεθνείς ημέρες κινητοποίησης, με διαδηλώσεις και απεργίες, ξεκινώντας από τις 19 άμεσα ή έμμεσα εμπλεκόμενες στον πόλεμο χώρες σε Αμερική, Ευρώπη και Μ. Ανατολή, και σε όλα τα κράτη που τον υποστηρίζουν άμεσα ή έμμεσα.
Οι όπου γης κομμουνιστές, σε αυτή την πάλη υπερασπίζουμε και προβάλλουμε, όχι αφηρημένα φιλειρηνικά συνθήματα, γιατί δεν μπορεί να υπάρξει καμία παγκόσμια ειρήνη χωρίς την ανατροπή του παγκόσμιου καπιταλισμού και του βάρβαρου αρχι-αντιδραστικού δυτικού ιμπεριαλισμού, αλλά το κοινό συμφέρον της παγκόσμιας εργατικής τάξης από την ήττα της ιμπεριαλιστικής εκστρατείας κατά του Ιράν. Ταυτόχρονα, εξηγούμε ότι μόνο η ήττα αυτής της κυρίαρχης εξωτερικής απειλής μπορεί να δημιουργήσει τους αναγκαίους όρους, ώστε η ιρανική εργατική τάξη και νεολαία απερίσπαστες να συνεχίσουν τον διαχρονικό, ηρωικό τους αγώνα για να απαλλαγούν από τα κάθε είδους δεσποτικά καπιταλιστικά καθεστώτα, όπως το σημερινό των μουλάδων ή το προηγούμενο και εξίσου αντιλαϊκό καθεστώς του Σάχη, τον οποίο είχε ανατρέψει η εργατική και προοδευτική Ιρανική Επανάσταση, πριν τη διαδεχθεί η φονταμενταλιστική, θεοκρατική αντεπανάσταση.
Το ελληνικό κράτος και η ελληνική άρχουσα τάξη συμμετέχουν ενεργά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο
Παρά τα ψέματα και την προκλητική υποκρισία της κυβέρνησης της ΝΔ, το ελληνικό κράτος συμμετέχει ενεργά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, και επιπλέον η ελληνική άρχουσα τάξη επιχειρεί να τον αξιοποιήσει για να ενισχύσει τα δικά της, αποκλειστικά και ξένα με εκείνα του εργαζόμενου λαού συμφέροντα, και τη δική της διεθνή θέση έναντι των ανταγωνιστών της, με καμουφλάρισμα την πατριδοκαπηλία.
Το ελληνικό κράτος συμμετέχει ενεργά στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο εναντίον του Ιράν μέσα από τις εγχώριες στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, οι οποίες από τη φύση τους συνιστούν ιμπεριαλιστικά ορμητήρια πολέμου εναντίον των λαών της ευρύτερης περιοχής, αλλά και αποτελούν έναν φυσιολογικό και αναμενόμενο στόχο για τους κάθε είδους κρατικούς του αντιπάλους. Οι βάσεις στη Σούδα, τη Λάρισα και την Αλεξανδρούπολη άλλωστε, χρησιμοποιούνται ήδη υποστηρικτικά για τους νατοϊκούς στόχους στον πόλεμο της Ουκρανίας.
Χαρακτηριστική περίπτωση για τους κινδύνους που απορρέουν από την ύπαρξη των ιμπεριαλιστικών στρατιωτικών βάσεων σε ελληνικό έδαφος ήταν τα 2 ιρανικά drones, που σύμφωνα με τις υπεύθυνες καταγγελίες του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ αναχαιτίστηκαν στις 2/3 ενώ κατευθύνονταν προς την αμερικανική στρατιωτική βάση της Σούδας.
Επιπλέον, και η ντροπιαστική, «στρατηγική» πλέον, στρατιωτική συνεργασία του ελληνικού κράτους με το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, αλλά και οι επίσης «στρατηγικές» σχέσεις του με τα απολυταρχικά καθεστώτα σε Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στο πλαίσιο των οποίων μάλιστα μια ελληνική πυροβολαρχία Patriot βρίσκεται από το 2021 στη Σαουδική Αραβία για να προστατέψει πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της Aramco, συμφερόντων γνωστής οικογένειας Ελλήνων καπιταλιστών, καθιστούν την Ελλάδα έναν εν δυνάμει στόχο στο πλαίσιο του εξελισσόμενου πολέμου.
Η συμμετοχή του ελληνικού κράτους στον πόλεμο έλαβε πλέον και επίσημο χαρακτήρα με την αποστολή δύο ελληνικών πολεμικών πλοίων και ελληνικών αεροσκαφών F-16 στην Κύπρο με αφορμή την εκτόξευση ιρανικών drones εναντίον της βρετανικής στρατιωτικής βάσης στο νησί. Τα υπερσύγχρονα ραντάρ της ελληνικής φρεγάτας Belharra χρησιμεύουν για να προστατεύουν τον εναέριο χώρο του Ισραήλ μετά την καταστροφή των αμερικανικών λεγομένων «υπεραντάρ» στον Περσικό Κόλπο από ιρανικούς πυραύλους.
Αυτή η ελληνική στρατιωτική αποστολή, σε συνδυασμό με την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης για τη μεταφορά μιας πυροβολαρχίας αντιαεροπορικών συστημάτων Patriot στην Κάρπαθο, παρά τα όσα διαδίδει με την πατριδοκάπηλη προπαγάνδα της η κυβέρνηση της ΝΔ και σύσσωμη η κουστωδία των στρατιωτικών και διπλωματικών «ειδικών» της ελληνικής άρχουσας τάξης, αυτονόητα έγινε σε συνεννόηση με τις ΗΠΑ και με στόχο την ενίσχυση της προστασίας των βάσεών τους και την υποστήριξη της ιμπεριαλιστικής επίθεσης στο Ιράν, σε συνθήκες στις οποίες οι αντιαεροπορικές άμυνες απέναντι στα ιρανικά πυρά αποδεικνύονται διάτρητες.
Η στρατιωτική αποστολή στην Κύπρο δεν επιβλήθηκε λοιπόν από την ανάγκη να «προστατευθεί η ασφάλεια του νησιού». Αντίθετα, αυτό που αποτελεί διαρκή και μόνιμη απειλή για την ασφάλεια όλων των Κυπρίων είναι οι ίδιες οι βρετανικές στρατιωτικές βάσεις, και συνολικά η διολίσθηση της περιοχής σε έναν πόλεμο περιφερειακών διαστάσεων, με ευθύνη των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Τα επικίνδυνα, ιδιαίτερα ιμπεριαλιστικά κίνητρα της ελληνικής άρχουσας τάξης
Η ελληνική αποστολή φρεγατών και αεροσκαφών στο όνομα της «προστασίας της Κύπρου», εκτός από την παροχή μιας τοπικής ασπίδας στην ιμπεριαλιστική εκστρατεία κατά του Ιράν, υπακούει στην ιδιαίτερη ανάγκη της ελληνικής αστικής τάξης να αναβαθμίσει αποφασιστικά τον δικό της, περιφερειακό ιμπεριαλιστικό ρόλο στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων και της ΝΑ Μεσογείου.
Οι σύγχρονες φρεγάτες και τα πολεμικά αεροσκάφη του ελληνικού κράτους αγγίζοντας το «μαλακό υπογάστριο» της Τουρκίας αποτελούν αντικειμενικά μια μεγάλη επίδειξη στρατιωτικής δύναμης σε βάρος της, που θέλει να δείξει ότι η ελληνική άρχουσα τάξη επιδιώκει, πάντα σε σύμπνοια με τα σχέδια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και του Ισραήλ, να αποτελεί ένα από τα ισχυρά αφεντικά στη ΝΑ Μεσόγειο.
Μάλιστα σε αυτή την επίδειξη ισχύος στο όνομα της «προστασίας της Κύπρου», οι Έλληνες αστοί βρήκαν μιμητές τους άλλους Ευρωπαίους αστούς. Έτσι η Γαλλία, η Βρετανία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ολλανδία και η Ισπανία αποφάσισαν να στείλουν ναυτικές και αεροπορικές δυνάμεις για συνδρομή στην προστασία των βρετανικών βάσεων και γενικότερα, ως μια «διακριτική» αλλά έμπρακτη συμβολή στην ιμπεριαλιστική επίθεση στο Ιράν.
Και λίγα μόλις 24ωρα μετά την αποστολή ελληνικών φρεγατών και αεροσκαφών στην Κύπρο, στις 6/3, ο υπουργός Άμυνας Ν. Δένδιας ανακοίνωσε ότι «κατόπιν σχετικού αιτήματος της βουλγαρικής κυβέρνησης», μεταφέρεται, εντός του βόρειου τμήματος της ελληνικής επικράτειας (Θράκη), πυροβολαρχία PATRIOT, «για την αντιβαλλιστική κάλυψη μεγάλου τμήματος της επικράτειας της Βουλγαρίας». Επίσης, ένα ζεύγος F-16 θα μετασταθμεύει σε αεροδρόμιο της Βόρειας Ελλάδας, με αποκλειστική αποστολή την παροχή επιπλέον κάλυψης στη Βουλγαρία.
Πρόκειται για μία ακόμα επίδειξη ισχύος του ελληνικού αστικού κράτους, μετά μάλιστα και από τη σχετική άρνηση της Τουρκίας να ανταποκριθεί εκείνη στο βουλγαρικό αίτημα. Αυτονόητα, η δημιουργία αντιαεροπορικής ομπρέλας σ’ ένα γειτονικό κράτος στον βωμό αυτής της επίδειξης ισχύος, όπως και όλες οι άλλες υποστηρικτικές ενέργειες στην ιμπεριαλιστική επίθεση στο Ιράν, επιβαρύνει οικονομικά τον ήδη δοκιμαζόμενο από τη μαζική εξαθλίωση και την ακρίβεια εργαζόμενο λαό της Ελλάδας.
Αυτή η χρυσή ευκαιρία για αναβάθμιση του διεθνούς ρόλου της ελληνικής άρχουσας τάξης, φαίνεται ότι την έχει ήδη μεθύσει, προϊδεάζοντας για ακόμα πιο επικίνδυνες ενέργειες για την ασφάλεια και το βιοτικό επίπεδο του ελληνικού εργαζόμενου λαού. Έτσι καθημερινά πλέον στα τηλεοπτικά πάνελ ακούμε διάφορους επιφανείς στρατιωτικούς και γεωπολιτικούς «ειδικούς» και «αναλυτές» να λένε ότι οι φρεγάτες και τα αεροσκάφη πρέπει να παραμείνουν στην Κύπρο και μετά τον πόλεμο στο Ιράν. Ο θλιβερός αυτός σύγχρονος απόηχος της καταστροφικής Μεγάλης Ιδέας της «Ελλάδας των 2 ηπείρων και των 5 θαλασσών», υπονοεί σαφώς ότι η ώρα για μια πολεμική επίλυση των διαφορών μεταξύ της ελληνικής και της τουρκικής άρχουσας τάξης στο Αιγαίο και την Κύπρο πρέπει να έρθει πιο κοντά.
Το πόσο επικίνδυνη είναι αυτή η νέα φάση που σηματοδότησαν για τον καπιταλιστικό ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό οι πύραυλοι στην Κάρπαθο και η από αέρος και θάλασσας «προστασία» της Κύπρου αποδείχθηκε την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, με την δημοσιοποίηση της πληροφορίας ότι και η Τουρκία θα στείλει 4 πολεμικά αεροσκάφη στο κατεχόμενο από τα τουρκικά στρατεύματα τμήμα της Κύπρου.
Οι νέες επιθετικού χαρακτήρα προκλήσεις της ελληνικής άρχουσας τάξης σε συσκευασία ελληνικού πατριωτισμού ως τακτική ανταγωνισμού έναντι των αντίστοιχων, εξίσου επιθετικών προκλήσεων της τουρκικής άρχουσας τάξης, αντιπροσωπεύουν έναν θανάσιμο κίνδυνο για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Με όχημα την πατριδοκαπηλία επιχειρούν προκλητικά να μας σύρουν σε ένα καθεστώς «εθνικής ομοψυχίας» με το ελληνικό κεφάλαιο, αλλά και «συμμαχικής ομοψυχίας» με τον αδίστακτο αμερικανο-ισραηλινό ιμπεριαλισμό.
Ως άνθρωποι της εργατικής τάξης και των φτωχών λαικών στρωμάτων δεν έχουμε απολύτως καμία κοινότητα συμφερόντων με το ελληνικό κεφάλαιο και τους ιμπεριαλιστές του πάτρωνες. Τα δικά τους συμφέροντα είναι εντελώς αντίθετα και ανταγωνιστικά με τα δικά μας. Ενισχυμένος ρόλος του ελληνικού κράτους στη Μεσόγειο για τους αστούς σημαίνει μεγαλύτερα κέρδη και περισσότερες δουλειές στις γύρω χώρες, αλλά για τους εργαζόμενους της Ελλάδας σημαίνει περισσότερη λιτότητα για να αγοραστούν περισσότερα και πιο σύγχρονα όπλα. Επιπλέον, αντίστοιχα, ενώ για τους Έλληνες καπιταλιστές ένα νέο φιλοδυτικό καθεστώς στο Ιράν θα ανοίξει ευκαιρίες για κέρδη, οι εργαζόμενοι και νέοι της Ελλάδας δεν θα έχουν απολύτως κανένα όφελος από αυτή την αλλαγή, ακριβώς όπως και τα ταξικά τους αδέλφια, οι Ιρανοί εργαζόμενοι.
Η στάση της Κεντροαριστεράς και της «αντισυστημικής» αντιπολίτευσης
Με την πατριδοκάπηλη και φιλο-ιμπεριαλιστική ρητορική της κυβέρνησης και της ελληνικής άρχουσας τάξης, και κυρίως με τους αντιλαϊκούς σκοπούς που υπηρετούν, συντάσσεται – πάντα από την υποκριτική σκοπιά της «υπεράσπισης της ειρήνης» – και η Κεντροαριστερά, ενώ η λεγόμενη «αντισυστημική» αντιπολίτευση φανερώνει με τη στάση της, τη δική της πολιτική (ντεφάκτο συστημική στον χαρακτήρα της) χρεοκοπία.
Οι δυνάμεις της Κεντροαριστεράς (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά, υπό ίδρυση κόμμα Αλ. Τσίπρα κ.ά.) κάνοντας εκκλήσεις για ειρήνη και σεβασμό στο διεθνές δίκαιο εξισώνουν τον πανίσχυρο ιμπεριαλιστή επιτιθέμενο με τον ανίσχυρο αμυνόμενο, και έτσι στην πραγματικότητα ευνοούν τον πρώτο. Επιπλέον, τοποθετούνται σταθερά από τη σκοπιά των συμφερόντων της ελληνικής καπιταλιστικής «πατρίδας», συνηγορώντας πρόθυμα στην ενεργή ελληνική συμμετοχή στον πόλεμο με πρόσχημα την «προστασία της Κύπρου», αλλά και στο κλίμα «εθνικής ομοψυχίας» που επιχειρεί να δημιουργήσει η ελληνική άρχουσα τάξη στον βωμό των δικών της ιδιοτελών επιδιώξεων.
Ταυτόχρονα, η φιλειρηνική τους ρητορική δεν φτάνει ούτε καν στα επίπεδα του Ισπανού ομοϊδεάτη τους, Πέδρο Σάντσεθ, δηλαδή στη στοιχειώδη για έναν αστό δημοκράτη υποστήριξη εναντίωση στη χρήση των βάσεων εντός του εγχώριου εδάφους για τους σκοπούς του πολέμου στο Ιράν. Και ενώ υποκριτικά εμφανίζονται να κόπτονται για τη δημοκρατία στο Ιράν, οι ίδιοι έχουν θητεύσει ή ηγηθεί σε κυβερνήσεις που υπέγραψαν συμφωνίες με τις μοναρχίες του Περσικού Κόλπου και το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ.
Από τη δική της πλευρά, η εμφανιζόμενη ως «αντισυστημική» αντιπολίτευση υιοθετεί στο ζήτημα της ιμπεριαλιστικής επίθεσης στο Ιράν μια στάση που δεν επιβεβαιώνει στο ελάχιστο αυτόν τον χαρακτηρισμό. Έτσι, μέχρι την ώρα που γράφεται αυτό το κείμενο δεν έχει δημοσιευθεί ούτε μία ειδική ανακοίνωση ή δελτίο τύπου από το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου για τον πόλεμο στο Ιράν, με τη μόνη επίσημη δημόσια τοποθέτηση να είναι ένα απόσπασμα από μια ομιλία της στις 4/3 στη Βουλή. Εκεί σωστά υποστήριξε ότι «ο κύριος Μητσοτάκης είναι η ουρά του Τραμπ και του Νετανιάχου και σύρει την Ελλάδα στο άρμα των επιθετικών πολέμων». Ωστόσο, η ηγέτιδα της Πλεύσης Ελευθερίας απέφυγε να συμπληρώσει την εναντίωσή της στον πόλεμο με μια έκκληση για κλείσιμο και διώξιμο των βάσεων του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ από τη χώρα, επικεντρώνοντας μόνο στο ανούσιο αίτημα για «κοινοβουλευτική συζήτηση και σύγκληση του Συμβουλίου Πολιτικών Αρχηγών».
Ακόμα χειρότερη ήταν η δημόσια τοποθέτηση της Μαρίας Καρυστιανού. Περιορίστηκε σε μια σύντομη ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στην οποία κυριαρχούν τα αφηρημένα ευχολόγια για την ειρήνη και η ανάγκη προστασίας των Ελλήνων που είναι στην εμπόλεμη ζώνη, χωρίς να βρει ούτε μισή λέξη συμπάθειας για τον δοκιμαζόμενο λαό του Ιράν και καταγγελίας της κυρίαρχης ιμπεριαλιστικής βίας των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Η στάση του ΚΚΕ
Το μόνο κόμμα της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης που καταδίκασε απερίφραστα τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο των ΗΠΑ και Ισραήλ, ζήτησε να φύγουν αμέσως από τη χώρα οι βάσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και κάλεσε τον ελληνικό λαό σε κινητοποίηση ενάντια στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, είναι το ΚΚΕ.
Πολύ σωστά το ΚΚΕ απαιτεί «να γυρίσουν πίσω οι φρεγάτες και τα F-16 που βρίσκονται σε αποστολή υπέρ των ΗΠΑ-Ισραήλ-ΝΑΤΟ και όχι για την ασφάλεια του λαού της Κύπρου, να ανακληθεί η ελληνική πυροβολαρχία Patriot από τη Σαουδική Αραβία και να επιστρέψει η φρεγάτα του πολεμικού ναυτικού από την Ερυθρά Θάλασσα, να ματαιωθούν τα εγκληματικά σχέδια της κυβέρνησης για αποστολή εκστρατευτικού σώματος στη Γάζα, να επιστρέψουν στην Ελλάδα οι ναυτεργάτες των πλοίων που βρίσκονται στην εμπόλεμη ζώνη, να διακοπεί η συνεργασία της στρατιωτικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ».
Επίσης απόλυτα σωστά, το κόμμα υποστήριξε ότι «ο ρόλος των ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο θα είναι η προστασία των βρετανικών βάσεων στο νησί και των άλλων υποδομών του ΝΑΤΟ» και αρνήθηκε να μπει στο κάδρο της εθνικής ομοψυχίας που ύπουλα «φιλοτεχνεί» αυτές τις μέρες η ελληνική άρχουσα τάξη.
Ωστόσο, αυτές οι στοιχειώδεις για ένα κομμουνιστικό κόμμα, ορθές τοποθετήσεις, χρειάζεται απαραίτητα να συνδυαστούν, καταρχάς με την πλήρη εγκατάλειψη της εθνικής-πατριωτικής σκοπιάς στις δημόσιες τοποθετήσεις της ηγεσίας, και ιδιαίτερα με την εγκατάλειψη των διαχρονικών παραχωρήσεων που κάνει στην υποστήριξη των λεγόμενων «εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων», δηλαδή των διεκδικήσεων της ελληνικής άρχουσας τάξης στον ιστορικό ανταγωνισμό της με την τουρκική άρχουσα τάξη. Ταυτόχρονα, οι σωστές γενικές τοποθετήσεις του ΚΚΕ θα πρέπει να συμπληρωθούν με ένα εγχώριο, αλλά και διεθνές πρόγραμμα πάλης ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, και από συγκεκριμένες πολιτικές πρωτοβουλίες για την προώθησή του.
Τι διεκδικούν και για τι παλεύουν οι επαναστάτες κομμουνιστές της Ελλάδας
Το ελληνικό τμήμα της Επαναστατικής Κομμουνιστικής Διεθνούς βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια στην ιμπεριαλιστική επίθεση στο Ιράν και ενάντια στις οδυνηρές επιπτώσεις που αυτή η άθλια επίθεση έχει στη ζωή της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων της χώρας, υπερασπίζοντας και προβάλλοντας τις μορφές αγώνα, τα συνθήματα και τις διεκδικήσεις που ακολουθούν:
- Μαζική, διεθνής, συντονισμένη και μαχητική εναντίωση στην ιμπεριαλιστική επίθεση στο Ιράν. Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και το κράτος του Ισραήλ πρέπει να βγουν ηττημένοι από αυτόν τον πόλεμο και γι’ αυτό οι εργαζόμενοι και οι νέοι σε όλο τον κόσμο, προεξαρχουσών εκείνων του Δυτικού καπιταλισμού και των ίδιων των ΗΠΑ, πρέπει να συμβάλουν αποφασιστικά σε αυτή την ήττα, παλεύοντας με όλα τα διαθέσιμα μέσα του μαζικού ταξικού και πολιτικού αγώνα. Το ΚΚΕ και τα πιο πρωτοπόρα συνδικάτα της Ελλάδας οφείλουν να εξαντλήσουν όλες τις δυνατότητες που διαθέτουν σήμερα, ακόμα και τις πιο περιορισμένες, για να προωθήσουν αυτόν τον σκοπό, απευθύνοντας σχετικές εκκλήσεις και λαμβάνοντας συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για συντονισμένες, κοινές μέρες αντιπολεμικής δράσης σε μεσογειακό, βαλκανικό, πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.
- Σε εγχώριο επίπεδο, πάντα στο πλαίσιο του αναγκαίου διεθνούς αντι-ιμπεριαλιστικού και αντιπολεμικού αγώνα και για να εξασφαλίσουμε τον καλύτερο δυνατό συντονισμό και τη μεγαλύτερη κινητοποίηση, πρέπει να δημιουργήσουμε εκλεγμένες αντιπολεμικές – αντιιμπεριαλιστικές επιτροπές σε κάθε εργατικό χώρο, σε κάθε γειτονιά, σχολείο και σχολή, που θα συνενώνουν τη δράση τους σε επίπεδο πόλης, περιφέρειας και σε πανελλαδική κλίμακα.
- Να κλείσουν αμέσως και να διωχθούν όλες οι βάσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ στην Ελλάδα. Κάθε λεπτό που παρατείνεται η λειτουργία τους διευκολύνονται τα βρώμικα και εχθρικά στα συμφέροντα των εργαζόμενων της χώρας συμφέροντα και στόχοι του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και τίθεται σε κίνδυνο η ασφάλεια του ελληνικού λαού. Να φύγει η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ, να διακόψει κάθε στρατιωτική συνεργασία με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ!
- Να επιστρέψουν αμέσως εντός των ελληνικών συνόρων όλα τα πλοία, τα αεροσκάφη, τα οπλικά συστήματα και τα στρατιωτικά σώματα που ανήκουν στο ελληνικό κράτος και βρίσκονται σε αποστολές στο εξωτερικό. Όλα αυτά, είτε βρίσκονται σήμερα στην Κύπρο, είτε στη Σαουδική Αραβία και την Ερυθρά Θάλασσα, υπηρετούν μόνο τα ξένα και ανταγωνιστικά με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού συμφέροντα του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και της ελληνικής άρχουσας τάξης.
- Εδώ και τώρα να εφαρμοστούν ριζικά μέτρα για την προστασία του εργατικού και φτωχού λαϊκού εισοδήματος από την καπιταλιστική αισχροκέρδεια που εκδηλώνεται με αφορμή τον πόλεμο:
- Κατάργηση κάθε φόρου στα βασικά είδη κατανάλωσης, συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας που χρησιμοποιείται για βασικές καθημερινές ανάγκες.
- Αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή σε εργατικούς μισθούς, συντάξεις και επιδόματα σε μηνιαία βάση, με αυξήσεις που θα καλύπτουν την άνοδο των τιμών στην ενέργεια, τα τρόφιμα και όλα τα υπόλοιπα βασικά είδη κατανάλωσης.
- Εδώ και τώρα ριζική αμφισβήτηση του «απαραβίαστου δικαιώματος» των καπιταλιστών της ενέργειας να ληστεύουν τον λαό. Κρατικοποίηση των διυλιστηρίων και όλων των μεγάλων εταιρειών ενέργειας. Επιβολή διατίμησης στη βενζίνη, το πετρέλαιο θέρμανσης, το φυσικό αέριο και το ηλεκτρικό ρεύμα.
- Εργατικός έλεγχος σε όλες τις μεγάλες επιχειρήσεις που διαμορφώνουν τις τιμές στα βασικά είδη κατανάλωσης με σκοπό να αποκαλυφθεί η καπιταλιστική αισχροκέρδεια. Ο έλεγχος πρέπει να γίνεται από εκλεγμένες επιτροπές από τα συνδικάτα του εκάστοτε κλάδου σε συνεργασία με επιτροπές καταναλωτών και τη βοήθεια μισθωτών λογιστών. Τα πορίσματα του εργατικού ελέγχου πρέπει να δημοσιοποιούνται και να αποκαλύπτονται τα κρούσματα αισχροκέρδειας.
- Άμεση κρατικοποίηση με εργατικό και κοινωνικό έλεγχο όλων των μεγάλων εταιρειών στις οποίες οι ιδιοκτήτες αρνούνται να εφαρμόσουν τον εργατικό έλεγχο, ή στις περιπτώσεις που ο έλεγχος αποκαλύπτει φαινόμενα αισχροκέρδειας.
6. Για να πραγματοποιηθεί η άμεση απεμπλοκή της Ελλάδας από τον βρώμικο ιμπεριαλιστικό πόλεμο και να κατακτηθούν σταθερά όλες αυτές οι ζωτικές διεκδικήσεις, πρέπει να ανατραπεί η διεφθαρμένη κυβέρνηση της ελληνικής άρχουσας τάξης, η κυβέρνηση της Ν.Δ., και να εκλεγεί μια εργατική κυβέρνηση που θα εφαρμόσει ένα αντικαπιταλιστικό-σοσιαλιστικό πρόγραμμα και θα επιδιώκει στηριγμένη στο υπερόπλο του εργατικού διεθνισμού την ευρύτερη δυνατή εξάπλωση του αντικαπιταλιστικού-σοσιαλιστικού παραδείγματος, ενάντια στις απειλές και τα συμφέροντα του αμερικάνικου και ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού.
«Κομμουνιστική Επανάσταση»
Αθήνα, 8/3/2026