Οι κάτοικοι της Τεχεράνης ξύπνησαν την Κυριακή 8 Μαρτίου με πραγματικά φρικτές σκηνές που έμοιαζαν με Αποκάλυψη. Πυκνός μαύρος καπνός κάλυπτε την πρωτεύουσα του Ιράν των εννέα εκατομμυρίων κατοίκων, εμποδίζοντας το φως του ήλιου και τον ουρανό.
Η αιθάλη σκέπασε τους δρόμους, τα αυτοκίνητα, και τα σπίτια των ανθρώπων καθώς ο τοξικός αέρας γέμιζε τους πνεύμονές τους. Όσοι βίωσαν αυτόν τον εφιάλτη ανέφεραν ότι ξύπνησαν με πόνο στο λαιμό και τα μάτια τους να καίγονται.
Κατά τη διάρκεια της νύχτας, οι ΗΠΑ και το Ισραήλ είχαν βομβαρδίσει πολλές αποθήκες πετρελαίου στην Τεχεράνη, προκαλώντας τεράστιες πυρκαγιές και πυκνά σύννεφα καπνού. Ως αποτέλεσμα των χτυπημάτων, πετρέλαιο χύθηκε στους υπονόμους, μολύνοντας το νερό και προκαλώντας καταστροφικές πυρκαγιές.
Αυτό είναι ένα ακόμη αποτρόπαιο έγκλημα που διαπράχθηκε εναντίον ενός άμαχου πληθυσμού από τους μεγαλύτερους τρομοκράτες στον κόσμο – τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ και του Ισραήλ.
Κι όμως, οι δυτικοί πολεμοκάπηλοι μάς λένε ότι αυτός ο εγκληματικός πόλεμος στο Ιράν γίνεται για την απελευθέρωση του ιρανικού λαού. Πρόκειται για μια περιβαλλοντική καταστροφή που έχει τη δυνατότητα να εξελιχθεί σε ανθρωπιστική καταστροφή με μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στη δημόσια υγεία, συμπεριλαμβανομένης της μόλυνσης των ήδη απειλούμενων αποθεμάτων νερού του Ιράν.
Αλλά η καταστροφή που προκαλείται από τους πολέμους δεν είναι ο μόνος τρόπος με τον οποίο ο μιλιταρισμός καταστρέφει το περιβάλλον μας. Οι στρατοί του κόσμου ευθύνονται για το 5,5% των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Εάν ήταν μια ενιαία χώρα, θα κατατασσόταν ως η τέταρτη μεγαλύτερη ρυπαίνουσα χώρα.
Ο αμερικανικός στρατός από μόνος του έχει υψηλότερο αποτύπωμα άνθρακα από ολόκληρες χώρες, όπως η Πορτογαλία. Αυτό οφείλεται κυρίως στις τεράστιες ποσότητες πετρελαίου, φυσικού αερίου και άλλων ορυκτών καυσίμων που χρησιμοποιούνται – τόσο σε καιρό ειρήνης όσο και σε καιρό πολέμου – για την παραγωγή, τη μεταφορά και την ανάπτυξη όπλων, αεροσκαφών και δεξαμενών. Το 40% των εκπομπών συμβαίνουν κατά τη διάρκεια εργασιών ρουτίνας. Πρέπει να προσθέσουμε σε αυτό το περιβαλλοντικό κόστος της ανοικοδόμησης μετά τους πολέμους, που είναι μια διαδικασία εντατικού ξοδέματος πόρων και άνθρακα.
Κολοσσιαία σπατάλη
Ο μιλιταρισμός είναι μια κολοσσιαία σπατάλη των πόρων της κοινωνίας – αποσπώντας πρώτες ύλες, τεχνολογία, εργασία και τεχνογνωσία από την παραγωγή των πραγμάτων που πραγματικά χρειαζόμαστε για να εξασφαλίσουμε έναν αξιοπρεπή κόσμο και μια ζωή άνετη για όλους.
Αυτό το κάνει χωρίς να αυξάνει τον υλικό πλούτο της κοινωνίας. Αυτό οφείλεται στο ότι – στην καλύτερη περίπτωση – η παραγωγή της βιομηχανίας όπλων θα συσσωρευτεί. Στη χειρότερη περίπτωση, θα χρησιμοποιηθεί για την πρόκληση θανάτου και καταστροφής – αναγκάζοντας την κοινωνία να δαπανήσει περισσότερους πόρους για την ανοικοδόμηση υποδομών στη συνέχεια. Είναι μια τεράστια παρασιτική αφαίμαξη της κοινωνίας.
Οι παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες ανέρχονται σε 2,7 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, προβλέπεται να αυξηθούν στα 6,6 τρισεκατομμύρια δολάρια έως το 2035. Για σύγκριση, εκτιμάται ότι η επένδυση 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων κάθε χρόνο – ένα κλάσμα των δαπανών για όπλα – θα ήταν αρκετή για να τερματιστεί η παγκόσμια πείνα. Για την επίλυση της κλιματικής κρίσης, από την άλλη πλευρά, θα απαιτούσε πρόσθετη επένδυση περίπου 3,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων ετησίως.
Ορθολογικός σχεδιασμός
Οι απολογητές της πολεμικής βιομηχανίας θα υποστηρίξουν ότι πολλές τεχνολογίες που αναπτύχθηκαν εκεί, έχουν γίνει μέρος των καθημερινών αγαθών και των κοινωνικών υποδομών. Μια πιο προσεκτική ματιά καταδεικνύει ότι αυτές οι περιπτώσεις είναι παραδείγματα σχεδιασμού που συντονίζεται από το κράτος, και όχι από ιδιωτικές εταιρείες όπλων που αποσπούν δισεκατομμύρια σε δημόσιο χρήμα. Και δεδομένου ότι ο πρωταρχικός σκοπός αυτών των προσπαθειών ήταν να διεξαγάγουν πόλεμο αντί να αναπτύξουν συνειδητά αυτές τις τεχνολογίες προς όφελος της κοινωνίας, είχαν κόστος πολλαπλάσιο από ό,τι διαφορετικά θα ήταν απαραίτητο.
Φανταστείτε αν αυτός ο σχεδιασμός είχε αντ’ αυτού κατευθυνθεί προς την ορθολογική χρήση των πόρων για την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών που θα μπορούσαν να ανεβάσουν το υλικό επίπεδο της κοινωνίας. Οι τεράστιοι πόροι που χρησιμοποιεί η βιομηχανία όπλων θα μπορούσαν να ανακατευθυνθούν για την αντιμετώπιση των πολλών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η κοινωνία – συμπεριλαμβανομένης της κλιματικής κρίσης.
Καμία εναλλακτική λύση στον μιλιταρισμό δεν μπορεί να βρεθεί στα όρια του καπιταλιστικού συστήματος. Είναι η ίδια η λογική του καπιταλισμού που παράγει περισσότερους πολέμους, περισσότερο μιλιταρισμό και αυξάνει τη δυστυχία για εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Αυτό το σύστημα πρέπει να καταργηθεί!
Οι συνθήκες διαβίωσης θα συνεχίσουν να δέχονται επίθεση καθώς η άρχουσα τάξη επιδιώκει τους φιλοπόλεμους στόχους της. Οι εργαζόμενοι και η νεολαία πρέπει να αντεπιτεθούν με ένα μαχητικό ταξικό πρόγραμμα. Αντί να λύσουν τα πιεστικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία, οι ιμπεριαλιστές θα προτιμούσαν να καταστρέψουν τον πλανήτη μας και να βυθίσουν τον κόσμο περαιτέρω στη βαρβαρότητα των πολέμων καθώς παλεύουν για τις αγορές και τους πόρους του κόσμου. Πρέπει να σαρωθούν μαζί με ολόκληρο το σύστημά τους!
Ρούι Καρντόσο
(RCP – Επαναστατικό Κομμουνιστικό Κόμμα Βρετανίας)
Μετάφραση από την ιστοσελίδα www.communist.red: Αλέξανδρος Καραγκούνης