Λιγότερο από έναν μήνα μετά την υπογραφή του Μνημονίου Κατανόησης, το οποίο φαινόταν να έχει βάλει τέλος στον πόλεμο μεταξύ των ΗΠΑ και του Ιράν, οι εχθροπραξίες έχουν ξαναρχίσει. Αυτή τη φορά, ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός σέρνει ολόκληρο τον κόσμο προς μία οικονομική καταστροφή.
Η συμφωνία έμοιαζε να βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης από την πρώτη ημέρα της υπογραφής της. Ο Νετανιάχου επιχείρησε συστηματικά να την υπονομεύσει μέσω της κλιμάκωσης των βομβαρδισμών στον Λίβανο. Όμως, τελικά, ήταν ο Τραμπ αυτός που πέταξε τη συμφωνία στον κάλαθο των αχρήστων.
Στις 7 Ιουλίου, ιρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη (drones) έπληξαν τρία πλοία που διέρχονταν από τη δίοδο του Ομάν και όχι από την ιρανική δίοδο μέσω των Στενών του Ορμούζ. Οι Ιρανοί υποστηρίζουν ότι ακόμη και όσα πλοία ακολουθούν τη διαδρομή του Ομάν πρέπει να λαμβάνουν ιρανική έγκριση για να διέλθουν.
Οι Αμερικανοί απάντησαν επαναφέροντας κυρώσεις στο ιρανικό πετρέλαιο και βομβαρδίζοντας ιρανικά πολεμικά πλοία. Οι Ιρανοί ανταπέδωσαν πλήττοντας αμερικανικές βάσεις στο Μπαχρέιν, στο Κουβέιτ και στο Κατάρ. Και, με τη σειρά τους, οι Αμερικανοί έπληξαν στόχους σε ολόκληρο το Ιράν, συμπεριλαμβανομένων κτιρίων των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC), υποδομών βαλλιστικών πυραύλων αλλά και μη στρατιωτικών υποδομών, όπως μία γέφυρα στο Μασχάντ, την ημέρα μάλιστα που τα λείψανα του Αλί Χαμενεΐ ενταφιάζονταν στην πόλη αυτή.
Ο Τραμπ επιτέθηκε λεκτικά στους Ιρανούς χαρακτηρίζοντάς τους «καθάρματα» και «άρρωστους ανθρώπους». Η εκεχειρία έχει τελειώσει, ο πόλεμος ξανάρχισε.
Η τρέλα του Τραμπ
Οι ΗΠΑ συμφώνησαν στο Μνημόνιο Κατανόησης επειδή απέτυχαν να κερδίσουν τον πόλεμο μέσω στρατιωτικής ή οικονομικής πίεσης. Στην πράξη, επρόκειτο για συνθηκολόγηση απέναντι σε όλες τις ιρανικές απαιτήσεις. Ήταν το καλύτερο που μπορούσαν να πετύχουν οι ΗΠΑ και ο μόνος τρόπος για να ανοίξουν τα Στενά του Ορμούζ.
Οι ΗΠΑ δεν είναι σε θέση να κερδίσουν αυτόν τον πόλεμο. Έχουν εξαντλήσει σχεδόν πλήρως τα αποθέματα αντιαεροπορικών και επιθετικών πυραύλων τους. Ο Τραμπ μπορεί να εξαπολύει απειλές, μπορεί να δολοφονήσει ακόμη μερικούς διοικητές των IRGC, μπορεί να καταστρέψει υποδομές. Όμως, μόλις κλείσουν τα Στενά του Ορμούζ, ολόκληρη η παγκόσμια οικονομία αρχίζει να πλησιάζει αργά αλλά αμείλικτα προς την άβυσσο, και δεν υπάρχει τίποτα που να μπορούν να κάνουν οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές γι’ αυτό.
Οι ΗΠΑ, καθώς έχουν ηττηθεί, δεν έχουν κανένα συμφέρον να ξαναρχίσουν τον πόλεμο. Κι όμως, βρισκόμαστε ακριβώς σε αυτή την κατάσταση. Η παράνοια φαίνεται πως έχει επικρατήσει στον Λευκό Οίκο.
Όπως έχουμε αναφέρει επανειλημμένα, η αμερικανική άρχουσα τάξη έχει συνηθίσει επί δεκαετίες να κυριαρχεί ως η απόλυτη υπερδύναμη. Τώρα θα πρέπει να σκύψει το κεφάλι και να αποδεχθεί την ήττα, αποδεχόμενη την ταπείνωση, τον ιρανικό έλεγχο των Στενών του Ορμούζ, την ιρανική κυριαρχία στον Περσικό Κόλπο και όλα τα υπόλοιπα; Και βέβαια όχι.
Ρήγματα στο Ιράν: οι σκληροπυρηνικοί επιβεβαιώνονται
Λίγο μετά την υπογραφή του Μνημονίου Κατανόησης, εμφανίστηκαν ανοιχτές διαφωνίες μέσα στο ιρανικό καθεστώς. Ενώ εξηγούσε στην τηλεόραση τους όρους της συμφωνίας, ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου και βασικός διαπραγματευτής, Μοχάμαντ Γκαλιμπάφ, διακόπηκε απότομα από τη μετάδοση.
Σκληροπυρηνικοί στο Ιράν καταγγέλλουν ανοιχτά τη συμφωνία ως προδοσία. Ακόμη και ο Ανώτατος Ηγέτης, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, φέρεται να αντιμετωπίζει τη συμφωνία με σκεπτικισμό. Η έκταση και η δημοσιότητα της αντίθεσης των σκληροπυρηνικών είναι αξιοσημείωτη, αλλά και απολύτως κατανοητή.
Το τίμημα που πλήρωσε το Ιράν προκειμένου να αποσπάσει από τις ΗΠΑ τις παραχωρήσεις που περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο Κατανόησης ήταν εξαιρετικά υψηλό. Περισσότεροι από 3.600 Ιρανοί είναι νεκροί και περισσότεροι από 4.000 Λιβανέζοι έχουν σκοτωθεί. Οι εκτιμώμενες ζημιές σε περιουσίες ανέρχονται σε 270 δισεκατομμύρια δολάρια.
Πρόκειται για μια καταστροφική κατάσταση. Όμως, παρότι το τίμημα ήταν βαρύ, το Ιράν κατάφερε να γονατίσει τη μεγαλύτερη υπερδύναμη του κόσμου. Στο τέλος του πολέμου, ο ίδιος ο Τραμπ παραδεχόταν ότι τα αποθέματα πετρελαίου θα εξαντλούνταν μέσα σε έναν μήνα. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, τα στρατηγικά αποθέματα των ΗΠΑ βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα από το 1983.
Η λογική των Ιρανών σκληροπυρηνικών είναι η εξής: γνωρίζουμε ποιοι είναι οι Αμερικανοί. Δεν διαπραγματεύονται με καλή πίστη. Βλέπουν τις διαπραγματεύσεις ως έναν προσωρινό ελιγμό πριν επιστρέψουν στον εκφοβισμό. Πάντοτε πιστεύουν ότι είναι προορισμένοι να νικήσουν, αρκεί να χρησιμοποιήσουν αρκετή ισχύ. Απλώς δεν μπορεί κανείς να τους εμπιστευθεί.
Έτσι, παρότι αναγκάστηκαν προς το παρόν να συμβιβαστούν, οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές και το Ισραήλ βράζουν από οργή. Μόλις αναπληρώσουν τα αποθέματα πετρελαίου τους και ίσως ανανεώσουν τα αποθέματα πυρομαχικών τους, θα επιστρέψουν για ένα νέο γύρο πολεμικής αναμέτρησης.
Το συμπέρασμα μπορεί να είναι μόνο ένα: μην τους δώσετε την ευκαιρία. Στερήστε τους τον χρόνο που χρειάζονται για να αναπληρώσουν τα αποθέματα πετρελαίου. Συντρίψτε τους ολοκληρωτικά. Κάντε την αμερικανική οικονομία να υποφέρει πραγματικά. Καταστήστε πολιτικά αδύνατο για οποιαδήποτε αμερικανική κυβέρνηση να απειλήσει το Ιράν για τις επόμενες δεκαετίες.
Ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, ουσιαστικά επιβεβαίωσε ότι οι σκληροπυρηνικοί είχαν απόλυτο δίκιο στην εκτίμησή τους για την κατάσταση, όταν δήλωσε σε συνέντευξή του: «Νομίζω ότι αυτό που θέλει να κάνει ο πρόεδρος είναι να χρησιμοποιήσει αυτό το Μνημόνιο Κατανόησης για να αποκαταστήσει, κατά κάποιον τρόπο, την παγκόσμια οικονομία πετρελαίου, να αναπληρώσει ορισμένα αποθέματα και μετά να δει πού θα καταλήξουν τα πράγματα», προσθέτοντας ότι οι ΗΠΑ μπορούν πλέον «να κατοχυρώσουν τα κέρδη τους» και στη συνέχεια «να κάνουν περισσότερα, αν ο πρόεδρος θεωρήσει ότι χρειάζεται».
Μια τρομερή νέα φάση του πολέμου
Οι σκληροπυρηνικοί αποδείχθηκαν σωστοί. Μόνο με την οικονομική συντριβή των Αμερικανών μπορεί να εξασφαλιστεί η νίκη. Αυτή η πτέρυγα είναι πιθανό να κυριαρχήσει.
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που παίζουν πλέον ρόλο. Ωστόσο, η λογική των εξελίξεων είναι ότι το επόμενο στάδιο του πολέμου μπορεί να αποδειχθεί ακόμη πιο καταστροφικό από το προηγούμενο. Η καταστροφή την οποία η παγκόσμια οικονομία οριακά κατάφερε να αποφύγει την προηγούμενη φορά, αυτή τη φορά μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Οι συνέπειες θα μπορούσαν να προκαλέσουν ανείπωτα δεινά σε εκατοντάδες εκατομμύρια από τους φτωχότερους ανθρώπους του κόσμου.
Η κατάσταση των ΗΠΑ δεν πρόκειται να βελτιωθεί. Αντιμέτωπος με μια πραγματικά απελπιστική κατάσταση και με την αδιαλλαξία των Ιρανών, ο Τραμπ θα μπορούσε να καταφύγει σε κάθε είδους απελπισμένες μορφές κλιμάκωσης. Ρεαλιστικά, ο μόνος τρόπος να ανοίξουν διά της βίας τα Στενά του Ορμούζ είναι να καταληφθεί ένα ολόκληρο τμήμα της δύσβατης ιρανικής ακτογραμμής.
Αν ο Τραμπ επιλέξει αυτό το σενάριο, ο αμερικανικός στρατός μπορεί να πληρώσει ένα δυσβάσταχτο τίμημα. Σε συνδυασμό με τις οικονομικές επιπτώσεις που διαφαίνονται, αυτό θα είχε βαθιές συνέπειες για τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό όσον αφορά τη διάθεση στο εσωτερικό της χώρας.
Μόνο η εργατική τάξη μπορεί να σταματήσει τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό!
Η αλαζονεία του αμερικανικού ιμπεριαλισμού έχει ήδη στοιχίσει τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους στο Ιράν και στον Λίβανο. Τώρα απειλεί εκατομμύρια ακόμη ζωές. Κάποιες θα χαθούν με τον πιο φρικτό τρόπο, όπως τα μικρά παιδιά που σφαγιάστηκαν στη Μινάμπ. Πολύ περισσότεροι άνθρωποι απειλούνται πλέον με θάνατο από την πείνα, τις ασθένειες και τη φτώχεια, ως αποτέλεσμα του οικονομικού χάους που προκαλεί αυτός ο πόλεμος.
Ακόμη και οι ίδιοι οι Ιρανοί κατανοούν ότι δεν μπορούν να καταστρέψουν την αμερικανική πολεμική μηχανή, η οποία παράγει κάθε μήνα τεράστιες ποσότητες πολεμικών μέσων. Αντίθετα, κατανοούν ότι σε κάποιο σημείο μπορεί να καταστεί πολιτικά αδύνατη η συνέχιση του πολέμου.
Δηλαδή, ότι οι αμερικανικές λαϊκές μάζες και, πάνω απ’ όλα, η εργατική τάξη, μπορεί κάποια στιγμή να παρέμβουν για να σταματήσουν αυτόν τον πόλεμο. Στην πραγματικότητα, η εργατική τάξη, και ιδιαίτερα η αμερικανική εργατική τάξη, είναι η μοναδική δύναμη στον κόσμο που μπορεί να βάλει τέλος στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.
Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός βρίσκεται σε παρακμή. Αυτός ο πόλεμος αποτελεί απόδειξη αυτού του γεγονότος. Όμως ακόμη και ένα πεινασμένο και τραυματισμένο αρπακτικό μπορεί να είναι επικίνδυνο. Στην πραγματικότητα, συνήθως είναι τότε που γίνεται πιο επικίνδυνο. Οι παρανοϊκοί ηγέτες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού θα προτιμούσαν να σύρουν ολόκληρο τον κόσμο στη βαρβαρότητα, παρά να αποδεχθούν το αναπόφευκτο αυτής της παρακμής.
Το βλέπουμε αυτό στη Βενεζουέλα, στην Κούβα, στο Ιράν και σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, και αύριο σε ολόκληρο τον κόσμο. Αν η ανθρωπότητα πρόκειται να ζήσει, ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός πρέπει να πεθάνει, ο παγκόσμιος καπιταλισμός πρέπει να πεθάνει.
Μπεν Κάρυ
10/7/2026