Όπως είναι γνωστό, μετά τις ντε φάκτο προβοκατόρικες εμπρηστικές επιθέσεις στη Θεσσαλονίκη την 1η Ιουλίου που είχαν ως στόχο τρία στελέχη της ΝΔ, έχασε τη ζωή της η Βάγια Νέστορα, μητέρα ενός στελέχους της ΝΔ.
Από την πρώτη στιγμή, όπως αναμενόταν, αυτό το σκοτεινών κινήτρων συμβάν, εργαλειοποιήθηκε πλήρως από την κυβέρνηση. Ο γραμματέας της ΝΔ, Κ. Κυρανάκης, κατηγόρησε γι’ αυτές τις επιθέσεις αναρχικές ομάδες που σχετίζονταν με την κατάληψη του Βιολογικού του ΑΠΘ, η οποία «έσπασε» με εντολή της κυβέρνησης και του πρύτανη του ΑΠΘ. Στη συνέχεια, ο Κυρανάκης κατηγόρησε τον Τσίπρα, αλλά και εν γένει την Αριστερά ότι «υποθάλπει την τρομοκρατία και τη βία», υποστηρίζοντας πως τάχα, ο Τσίπρας επέλεξε για το κόμμα του το ακρωνύμιο «ΕΛΑΣ» για να συνδεθεί με τον ΕΛΑΣ (Ελληνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός) των ετών 1942-1945 και τον Εμφύλιο Πόλεμο 1946-1949.
Φυσικά και αυτονόητα, αυτό δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα, καθώς το κόμμα Τσίπρα δεν έχει καμιά σχέση με τον ΕΛΑΣ. Επιπλέον, ο ΕΛΑΣ δεν είχε καμιά σχέση με την ατομική τρομοκρατία και τη βία αφηρημένα, αλλά ήταν ένας λαϊκός απελευθερωτικός στρατός με δεκάδες χιλιάδες μαχητές και μαχήτριες που αγωνιζόταν κατά των ναζί κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους.
Ο Κυρανάκης ανέφερε χωρίς ντροπή και ίχνος σεβασμού προς τη θανούσα ότι «η ρητορική περί «εγκληματικής οργάνωσης» σε βάρος της ΝΔ δημιουργεί κλίμα ανοχής στη βία», λες και το βασικό κόμμα της ελληνικής άρχουσας τάξης δεν έχει πρωταγωνιστήσει σε πολιτικές, σκάνδαλα και αποφάσεις που έχουν εγκληματικό χαρακτήρα διαχρονικά και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια που βρίσκεται στην κυβέρνηση.
Είναι προφανές ότι η κυβέρνηση, σε μια φάση που είναι βουτηγμένη σε σκάνδαλα (υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, έγκλημα Τεμπών, Qatargate, πολεοδομίες κ.λπ.), αξιοποιεί τον θάνατο της Βάγιας Νέστορα ώστε να συσπειρώσει τη βάση της ΝΔ, ιδιαίτερα το τμήμα που κοιτάει στα δεξιά της ΝΔ, ενόψει των φημολογούμενων βουλευτικών εκλογών του Φθινοπώρου.
Το αντικειμενικό αποτέλεσμα
Ποιο είναι, όμως, το αποτέλεσμα αυτών των επιθέσεων από τη δική μας σκοπιά και όχι από την υποκριτική σκοπιά των Κυρανάκηδων και της κυβέρνησης, δηλαδή από τη σκοπιά της υπόθεσης της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης από τα καπιταλιστικά δεσμά; Αρχικά, πρέπει να τονιστεί ότι δεν γνωρίζουμε ποιοι πραγματοποίησαν αυτές τις επιθέσεις και ποια ήταν τα κίνητρά τους. Οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης ότι αυτές οι επιθέσεις έγιναν από αναρχικούς δεν έχουν επιβεβαιωθεί.
Ανεξάρτητα από το ποιοι πραγματοποίησαν αυτές τις επιθέσεις, εμείς ως επαναστάτες κομμουνιστές διαφωνούμε με τις πρακτικές της ατομικής τρομοκρατίας διότι η κοινωνική αλλαγή δεν μπορεί να προκύψει μέσα από μεμονωμένες πράξεις βίας, αλλά από τη συνειδητή, οργανωμένη και μαζική παρέμβαση της εργατικής τάξης. Η ιστορική εμπειρία έχει αποδείξει ότι πράξεις ατομικής τρομοκρατίας μπορούν να προκαλέσουν τρεις επιπτώσεις.
Πρώτον, αντί να τρομοκρατήσουν και να αποδυναμώσουν το κράτος, το κάνουν πιο αυταρχικό δίνοντάς του το άλλοθι για να καταστείλει περισσότερο το εργατικό κίνημα και να περιορίσει τα δημοκρατικά του δικαιώματα. Επίσης, μπορεί να στρέψει εργαζόμενους και φτωχά λαϊκά στρώματα κατά των επαναστατών και της υπόθεσης της ανατροπής του καπιταλισμού.
Δεύτερον, οι μέθοδοι της ατομικής τρομοκρατίας επιφυλάσσουν για την ίδια την εργατική τάξη έναν παθητικό ρόλο, θεωρώντας πως η υπόθεση της χειραφέτησής της μπορεί να πραγματοποιηθεί από μικρές ομάδες τιμωρών που είναι ξεκομμένες από το μαζικό εργατικό κίνημα. Η ανατροπή του καπιταλισμού και η κατάργηση του αστικού κράτους μπορεί να γίνει πραγματικότητα μόνο με την ενεργή κινητοποίηση της εργατικής τάξης και από τα όργανα της δικής της εξουσίας.
Τρίτον, με την υιοθέτηση μεθόδων της ατομικής τρομοκρατίας, πρωτοπόροι αγωνιστές αφιερώνονται σε τέτοιες αντιπαραγωγικές ενέργειες και εκτίθενται στην καταστολή και την εκδικητικότητα του αστικού κράτους.
Είναι πραγματικά εξοργιστική η στάση που κράτησε η ηγεσία του ΚΚΕ. Με μια λιτή ανακοίνωση καταδίκασε τις «εγκληματικές ενέργειες» χωρίς να παίρνει σαφή αντικυβερνητική θέση, θυμίζοντας «Πόντιο Πιλάτο» μπροστά στα γεγονότα. Έτσι, στα μάτια χιλιάδων πρωτοπόρων νέων φαίνεται πως είναι στο πλευρό της «νομιμότητας και της τάξης», δηλαδή της αστικής δημοκρατίας και του καπιταλιστικού καθεστώτος (η μόνη πολιτική αρχηγός που κατήγγειλε ως προβοκάτσια το γεγονός και δεν στοιχήθηκε πίσω από την κυβέρνηση ήταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου).
Η Επαναστατική Κομμουνιστική Οργάνωση δεν είναι κατά της βίας γενικά, όπως τα περισσότερα κοινοβουλευτικά αριστερά και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. Οι επαναστάτες κομμουνιστές θεωρούμε ότι η επαναστατική βία του μαζικού εργατικού κινήματος είναι αποτελεσματική και αναγκαία για την ανατροπή του καπιταλισμού. Τοποθετούμαστε, όμως, κατά της πρακτικής της ατομικής τρομοκρατίας γιατί θεωρούμε πως είναι αδιέξοδη και αντιπαραγωγική για την υπόθεσή μας.
Πιστεύουμε πως όλη η ενέργεια των επαναστατών θα πρέπει να κατευθύνεται στο μοναδικό όπλο που μπορεί να οδηγήσει την εργατική τάξη στη νίκη, δηλαδή στην οικοδόμηση του επαναστατικού εργατικού κόμματος που λείπει από το εργατικό κίνημα της χώρας. Καλούμε κάθε νέο και νέα αγωνιστή και αγωνίστρια να μπει στις γραμμές μας για να υλοποιήσουμε το συντομότερο αυτό το καθήκον.
Επαναστατική Κομμουνιστική Οργάνωση