Το 2026 έχει ήδη σημαδευτεί από τιτάνια γεγονότα που συγκλονίζουν τον κόσμο: από την απαγωγή του Μαδούρο στη Βενεζουέλα, το μεγαλειώδες μαζικό κίνημα κατά του ICE στη Μινεάπολη, μέχρι το μεγαλύτερο σκάνδαλο της άρχουσας τάξης στην Ιστορία, αυτό του Έπσταϊν, και τώρα τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στο Ιράν. Όλα αυτά τα γεγονότα έχουν τεράστιο αντίκτυπο στη συνείδηση των εργατών και των νέων στη Βρετανία.
Στα συγκλονιστικά αυτά γεγονότα προστέθηκε και η πρόσφατη ανακοίνωση του πρωθυπουργού της Βρετανίας, Κιρ Στάρμερ, ότι θα επιτρέψει στις ΗΠΑ να πραγματοποιούν αποστολές από βρετανικές βάσεις προκειμένου να βομβαρδίζουν ιρανικές τοποθεσίες πυραύλων που στοχεύουν τη ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ.
Οι τρέχουσες συνθήκες, δεν είναι καθόλου ευνοϊκές για τη Βρετανία. Ο βρετανικός καπιταλισμός έχει φτάσει σε αδιέξοδο εδώ και τουλάχιστον 3 δεκαετίες. Η οικονομία της βασίζεται κατ’ αποκλειστικότητα στην εξαγωγή παρασιτικών χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Η οικοδόμηση ενός επαναστατικού κόμματος ικανού να ηγηθεί μιας τέτοιας κατάστασης και το οποίο θα μπορούσε να συνδέσει αυτή την οργή με την απερισκεψία και την πολεμοκαπηλία των κυρίαρχων τάξεων, είναι ιστορικό καθήκον για τους Βρετανούς συντρόφους μας.
Στα πλαίσια αυτής της οικοδόμησης, το βρετανικό τμήμα (RCP) θα πραγματοποιήσει τον Απρίλιο, το ετήσιο Εθνικό του Συνέδριο: το ανώτατο όργανο λήψης αποφάσεων του κόμματος. Εκατοντάδες σύνεδροι από όλη τη Βρετανία θα συναντηθούν για να συζητήσουν και να ψηφίσουν τις πολιτικές προοπτικές και τα καθήκοντα για το επόμενο έτος. Τις επόμενες εβδομάδες αναμένεται, όλα τα μέλη των πυρήνων ανά τη χώρα να διαβάσουν, να συζητήσουν και να προτείνουν τροπολογίες στο έγγραφο «Βρετανικές Προοπτικές» και το «Οργανωτικό Ψήφισμα».
Στόχος της προσυνεδριακής περιόδου είναι αρχικά να διασφαλιστεί ότι θα αποσαφηνιστούν οι ιδέες και οι προοπτικές που έχουν συμπεριληφθεί στο αντίστοιχο κείμενο, και εν συνεχεία να τεθούν σαφείς προτεραιότητες για την πολιτική και οργανωτική πορεία του βρετανικού τμήματος. Επίσης αυτή η διαδικασία, αποτελεί μία σημαντική ευκαιρία για να ανέβει το πολιτικό επίπεδο όλων των μελών πάνω στις βάσεις του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού.
Η εργατική τάξη στη Βρετανία έρχεται αντιμέτωπη για μια ακόμη φόρα με ένα διαχρονικό πρόβλημα, αυτό της απουσίας του υποκειμενικού παράγοντα, της απουσίας δηλαδή μιας ισχυρής επαναστατικής οργάνωσης ικανής να οδηγήσει την εργατική τάξη στον αγώνα για την ανατροπή του καπιταλισμού.
Το κεντρικό συμπέρασμα λοιπόν που προκύπτει από τις προοπτικές του βρετανικού τμήματος είναι η επείγουσα ανάγκη να ενισχυθούν οι δυνάμεις του RCP: να προσεγγίσουν δηλαδή οι Βρετανοί σύντροφοί μας, αυτούς τους νέους εργάτες και φοιτητές και να τους μετατρέψουν σε αποφασιστικούς ταξικούς μαχητές για τις μάχες που έπονται.
Η ανάπτυξη είναι επομένως η νούμερο ένα προτεραιότητα για το RCP φέτος. Είναι απόλυτη αναγκαιότητα να μεγαλώσει η οργάνωση στη Βρετανία για να είναι σε θέση να παρέμβει αποτελεσματικά στις ταξικές μάχες που αναπόφευκτα θα ξεσπάσουν την επόμενη περίοδο.
Σοφία Παπαδοπούλου