Στις 4 Μαρτίου ο Υπουργός Εσωτερικών των ΗΠΑ και επικεφαλής του νεοσύστατου Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας, Νταγκ Μπέργκαμ, επισκέφθηκε τη Βενεζουέλα. Στόχος της επίσκεψης δεν ήταν απλώς το πετρέλαιο, αλλά ο συνολικός έλεγχος των φυσικών πόρων της χώρας, ιδιαίτερα του χρυσού και άλλων κρίσιμων ορυκτών, που αποτελούν βασικό πεδίο ανταγωνισμού με την Κίνα. Η ίδια η αμερικανική πρεσβεία στη Βενεζουέλα μίλησε ανοιχτά από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για εξασφάλιση κρίσιμων «αλυσίδων εφοδιασμού κρίσιμων ορυκτών πόρων».
Την ίδια στιγμή, ο Τραμπ εξήρε δημόσια την Πρόεδρο της Βενεζουέλας, Ντέλσι Ροντρίγκεζ πως κάνει «πολύ καλή δουλειά», ενώ εκείνη τον ευχαρίστησε για την «συνεργασία των ΗΠΑ». Η εικόνα αυτή είναι προκλητική: οι ΗΠΑ έχουν επιτεθεί στη χώρα, σκότωσαν δεκάδες στρατιώτες και πολίτες, απήγαγαν τον πρόεδρό της και τον κρατούν αιχμάλωτο, αλλά παρουσιάζονται ως ένας «καλός εταίρος».
Η στάση της κυβέρνησης γίνεται ακόμη πιο προκλητική στη διεθνή πολιτική σκηνή. Σε ανακοίνωσή της για τον πόλεμο στο Ιράν απέφυγε να κατονομάσει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, ενώ η κρατική εταιρεία πετρελαίου PDVSA ανακοίνωσε νέες συμφωνίες με τις ΗΠΑ για τη «σταθερότητα της παροχής πετρελαίου» λόγω του πολέμου με το Ιράν. Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η Βενεζουέλα συμβάλλει στο να ξεπεράσει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός τις επιπτώσεις της επίθεσής του στο Ιράν.
Ημιαποικία
Παράλληλα, οι ΗΠΑ χαλάρωσαν τις κυρώσεις στον χρυσό, αλλά με όρους πλήρους ελέγχου του ορυκτού πλούτου της χώρας. Η «συμφωνία» είναι ανάλογη με εκείνη για το πετρέλαιο. Δηλαδή, οι συναλλαγές του χρυσού θα γίνονται υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ, τα έσοδα θα καταλήγουν σε λογαριασμούς που θα ελέγχονται από τις ΗΠΑ, θα απαγορεύονται συμφωνίες και συναλλαγές με Ιράν, Κούβα, Κίνα και Ρωσία και η εξεργασία χρυσού θα γίνεται στις ΗΠΑ. Πρόκειται για καθεστώς οικονομικής επιτήρησης που θυμίζει ημιαποικία.
Το βασικό συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο. Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός έχει επιβάλει τον έλεγχό του όχι μόνο στο πετρέλαιο, αλλά και στον ορυκτό πλούτο της χώρας. Η κυβέρνηση της Βενεζουέλας δεν αντιστέκεται, αλλά υποτάσσεται και νομιμοποιεί αυτή τη σχέση εξάρτησης.
Δεν πρόκειται για «έξυπνη τακτική», όπως ισχυρίζονται ορισμένοι στην Αριστερά, αλλά για μια πραγματική ταπεινωτική υποταγή. Όσο αυτή η κατάσταση παρουσιάζεται ως «εθελοντική συνεργασία», τόσο πιο εύκολα και πιο γρήγορα θα εδραιώνεται η κυριαρχία των ΗΠΑ και θα βαθαίνει η εξάρτηση της χώρας.
Η.Κ.
Περίληψη άρθρου του Χόρχε Μαρτίν
που δημοσιεύθηκε στις 9/3/2026 στην ιστοσελίδα www.marxist.com