Η ταινία «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή έχει σημειώσει μια εντυπωσιακή εμπορική επιτυχία, καθώς σε μόλις δυο βδομάδες από την προβολή της είχε καταγράψει ρεκόρ εισπράξεων που ανέρχονταν στα 3,6 εκατ. ευρώ.
Η ταινία έχει προκαλέσει έναν πρωτοφανή διχασμό στις αντιδράσεις του κοινού, με πολλούς να τη χαρακτηρίζουν δικαίως κακόγουστη, με τετριμμένους διαλόγους αλλά και με μια εξόφθαλμα μονόπλευρη άποψη για την Ιστορία.
Η αλήθεια είναι ότι ο απλός λαός, και όχι ο Καποδίστριας, ήταν αυτός που θυσιάστηκε για να αποτινάξει τον φεουδαρχικό οθωμανικό ζυγό. Οι Έλληνες αστοί και τσιφλικάδες, οργανικά ανίκανοι να φέρουν σε πέρας την αστική εθνικοαπελευθερωτική Ελληνική Επανάσταση, υποθήκευσαν την εθνική περιουσία στο αγγλικό κεφάλαιο με τη λήψη δανείων, τα οποία και τελικά δεν ξοδεύτηκαν για τις ανάγκες του πολέμου και καταληστεύθηκαν από τους Άγγλους μέσω των επιτοκίων, αλλά και από την παρασιτική ανερχόμενη ελληνική άρχουσα τάξη. Η Ρωσία, στον ανταγωνισμό της με την Αγγλία για τον έλεγχο του αδύναμου νεοσύστατου ελληνικού κράτους, προώθησε τον έμπιστό της, Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος είχε διατελέσει υπουργός του τσάρου, ώστε να γίνει ο κυβερνήτης του.
Ήταν όμως ο Καποδίστριας δημοκράτης και μέγας μεταρρυθμιστής; Το Σύνταγμα της Τροιζήνας του 1827, το πρώτο Σύνταγμα της Ελληνικής Επανάστασης, ήταν πολύ επαναστατικό για τα δεδομένα της εποχής και καταργήθηκε από τον «δημοκράτη» Καποδίστρια. Το νέο ελληνικό κράτος επιχειρήθηκε από την αρχή να διοικηθεί με βοναπαρτιστικές μεθόδους, εξαιτίας της οργανικής απροθυμίας της ελληνικής αστικής τάξης να συγκρουστεί με τους κοτζαμπάσηδες γαιοκτήμονες με τους οποίους η ίδια ήταν βαθιά συνδεδεμένη και να εκπληρώσει τα ιστορικά αστικοδημοκρατικά της καθήκοντα, αλλά και εξαιτίας του ασφυκτικού ελέγχου του από τις Μεγάλες Δυνάμεις. Συνεπώς, ο Καποδίστριας έγινε ο πρώτος πολιτικός που ενσάρκωσε τη βοναπαρτιστική διακυβέρνηση του ελληνικού κράτους, προσπαθώντας να δημιουργήσει ένα συγκεντρωτικό κράτος για να εξασφαλίσει την αναγκαία κοινωνική και πολιτική σταθερότητα για τη στερέωση της κυριαρχίας ξένων και ντόπιων εκμεταλλευτών επί των εξαθλιωμένων λαϊκών στρωμάτων.
Τα αντικρουόμενα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων και ο συνεχιζόμενος ανταγωνισμός τους για το ποιος θα επικρατήσει στον ελλαδικό χώρο, οδήγησε τελικά στη δολοφονία του πρώτου κυβερνήτη της Ελλάδας, ο οποίος εξυπηρετώντας τα ρωσικά συμφέροντα, απέρριπτε πεισματικά τις οικονομικές προτάσεις που έρχονταν από την Αγγλία και τη Γαλλία δια των Υδραίων και των Μανιατών μεγαλοαστών και γαιοκτημόνων.
Σοφία Παπαδοπούλου